كه تو در تلاش و كوششت كندى ورزيدهاى و يا براى اين باشد كه جدّيّت بيشترى به خرج دهى ، اگر آنچه در اختيارت قرار دارد از تو گرفتم ، تو را والى جايى قرار دادم كه هزينهء آن بر تو آسانتر و حكومت آن برايت جالبتر است .
آن مردى كه من او را فرماندار « مصر » كرده بودم ، مردى بود كه نسبت به ما ناصح و خيرخواه و نسبت به دشمنانمان سختگير و درهم كوبنده بود ، خداى او را رحمت كند كه ايّام زندگى خود را كامل كرد ، عمر را به پايان برد و مرگ را ملاقات نمود در حالى كه ما از او راضى بوديم ؛ خداوند هم نعمت خشنوديش را بر او ارزانى دارد و پاداشش را مضاعف گرداند .
( امّا اكنون ) تو براى پيكار با دشمنت سپاه را بيرون آر و طبق بصيرت و فهمت در مبارزه با او حركت كن . دامن جنگ را براى كسى كه با تو مىجنگد به كمر زن و مردم را در راه پروردگارت به مبارزه دعوت كن . از خداوند بسيار يارى بطلب كه مشكلاتت را حل خواهد كرد و در شدايدى كه بر تو نازل مىشود ياريت مىكند - / إن شاءاللّه .
نامهء 35
به « عبداللَّه بن عبّاس » پس از شهادت « محمّدبنابىبكر »
امّا بعد ، « مصر » به دست دشمن گشوده شده و « محمّدبنابىبكر » - / كه خدا رحمتش كند - / به شهادت رسيده . اين مصيبت را به حساب خداوند مىگذاريم و اجر آن را از خدا مسئلت مىداريم ، ( مصيبت ) فرزندى ناصح و كارگزارى تلاشگر و كوشا ، شمشيرى برنده و قاطع و ستونى بازدارنده .
من مردم را به ملحق شدن به او و همكاريش تشويق و تحريص كردم و به آنها فرمان دادم كه پيش از وقوع واقعه به فريادش برسند . من آنها را آشكارا و پنهانى ، از آغاز تا انجام در حركت به سوى او دعوت كردم . عدّهاى هماهنگى خود را با اكراه اعلام و گروهى بطور دروغين خود را به بيمارى زدند و گروه سوّم افرادى بودند كه براى تنها ماندن ( سپاه حق ) دست از ياريش كشيدند .
از خداوند تقاضا مىكنم كه براى نجات من از ميان اين گونه افراد فرجى عاجل قرار دهد . به خدا سوگند اگر علاقه و آرزوى من به شهادت به هنگام پيكار با دشمن نبود و خود را براى مرگ در راه خدا آماده نساخته بودم ، دوست مىداشتم حتى يك روز با اين مردم روبه رو نشوم و هرگز آنها را ملاقات نكنم !