و راه بازگشتى به دنيا وجود ندارد .
بدان ! همان كسى كه گنجهاى آسمانها و زمين را در اختيار دارد به تو اجازهء دعا و درخواست را داده است و اجابت آن را نيز تضمين نموده ، به تو امر كرده كه از او بخواهى تا به تو عطا كند و از او درخواست رحمت نمايى ، تا رحمتش را بر تو فرو فرستد . . .
خداوند بين تو و خودش كسى را قرار نداده كه حجاب و فاصله باشد و تو را مجبور نساخته كه به شفيع و واسطهاى پناه ببرى و مانعت نشده كه اگر كار خلافى نمودى ، توبه كنى در كيفر تو تعجيل ننموده و در انابه و بازگشت بر تو عيب نگرفته است . در آنجا كه فضاحت و رسوايى سزاوار توست ؛ تو را رسوا نساخته و براى بازگشت و قبول توبه شرايط سنگينى قائل نشده است . در جريمه با تو به مناقشه نپرداخته و تو را از رحمتش مأيوس نساخته است بلكه بازگشت تو را از گناه ، حسنه و نيكى قرار داده ، گناه و بديت را يك و نيكيت را ده به حساب آورده است و در توبه و بازگشت و عذرخواهى را به رويت گشوده است .
پس آنگاه كه ندايش كنى بشنود ، آن زمان كه با او نجوا نمايى سخنت را مىداند ، پس حاجتت را به سوى او مىبرى ، و آن چنان كه هستى در پيشگاه او خود را نشان مىدهى . هر گاه بخواهى با او درد دل مىكنى و ناراحتى و مشكلاتت را در برابر او قرار مىدهى ، از او در كارهايت استعانت مىجويى و از خزائن رحمتش چيزهايى را مىخواهى كه جز او كسى قادر به اعطاى آن نيست . مانند عمر بيشتر ، تندرستى بدن و وسعت روزى .
بار ديگر تأكيد مىكنم كه خداوند كليدهاى خزائنش را در دست تو قرار داده ، زيرا به تو اجازه داده كه از او درخواست كنى ، بنابراين هر گاه خواستى ، مىتوانى به وسيلهء دعا درهاى نعمت خدا را بگشايى و باران رحمت خدا را فرود آورى . امّا هرگز نبايد از تأخير در اجابت دعا مأيوس گردى ، زيرا بخشش به اندازهء نيّت است .
گاه مىشود كه اجابت به تأخير مىافتد تا اجر و پاداش و عطاى درخواست كننده و آرزومند بيشتر گردد و گاه مىشود كه درخواست مىكنى ، امّا اجابت نمىگردد ، در حالى كه بهتر از آن به زودى و يا در موعد مقرّرى به تو عنايت خواهد شد و يا اين كه به خاطر چيز بهترى ، اين خواستهات برآورده نمىشود زيرا چه بسا چيزى را مىخواهى كه اگر به تو داده شود موجب نابودى دين تو مىشود . روى اين اصل بايد خواستهء تو هميشه چيزى باشد كه جمال و زيباييش برايت باقى و و بال و بديش از تو رخت بر بندد ، مال براى تو باقى نمىماند و تو نيز براى آن باقى نخواهى ماند .
پسرم ! بدان تو براى آخرت آفريده شدهاى نه براى دنيا ! براى فنا نه بقاى در اين جهان ! براى مرگ نه براى زندگى !
نهج البلاغة با ترجمه فارسى روان ( فارسى ) — صفحة 623
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٦٢٣