و در هر كمينگاهى به كمين شما مىنشينند ، دلهايشان بيمار و ظاهرشان پاك و آراسته است ، در نهان براى فريب مردم گام بر مىدارند . از بيراههها حركت مىكنند ، وصفشان درمان ، گفتارشان به ظاهر شفابخش ، امّا كردارشان دردى است درمانناپذير !
بر رفاه و آسايش مردم حسد مىورزند و ( اگر بر كسى ) بلايى وارد شود خوشحالند و اميدواران را مأيوس مىكنند ، آنها در هر راهى كشتهاى دارند و در هر دلى راهى و در هر مصيبتى اشك ساختگى مىريزند . مدح و تمجيد را به يكديگر قرض مىدهند و انتظار پاداش و جزا مىكشند ، اگر چيزى بخواهند اصرار مىورزند و اگر ملامت كنند پرده درى مىنمايند و اگر سرپرستى به عهدهءشان گذارده شود از حد تجاوز مىكنند . در برابر هر حقّى باطلى در برابر هر دليل قاطعى شبههاى ، براى هر زندهاى قاتلى ، براى هر درى كليدى و براى هر شبى چراغى تهيّه كردهاند ، با اظهار يأس و بى رغبتى مىخواهند به مطامع خويش برسند تا بازار خود را گرم سازند و كالاهاى خويش را به فروش برسانند . سخن مىگويند ولى باطل خود را شبيه حق جلوه مىدهند . توصيف مىكنند ولى با آراستن ظاهر راه فريب پيش مىگيرند . راه ورود به خواستهء خود را آسان و طريق خروج از دام خويش را تنگ و پر پيچ و خم جلوه مىدهند . آنها دار و دستهء شيطانند و شرارههاى آتش دوزخ ( خداوند مىفرمايد : ) « آنان حزب شيطانند و بدانيد حزب شيطان در زيانند » . « 1 »
خطبهء 195
كه در آن پس از ستايش خدا و ثنا بر پيامبر صلى الله عليه و آله مردم را اندرز مىدهد
ستايش خدا
حمد و ستايش مخصوص خداوندى است كه از آثار قدرت و جلال كبرياييش آنقدر آشكار ساخته كه چشم عقلها از عجايب قدرتش در حيرت فرو رفته و انديشههاى بلند انسانها را از شناختن كنه صفاتش بازداشته است .
شهادتين
از روى ايمان و يقين و اخلاص و اعتقاد گواهى مىدهم كه معبودى جز خداوند يكتا نيست ، و نيز شهادت مىدهم كه محمّد صلى الله عليه و آله بنده و فرستادهء اوست . وى را هنگامى فرستاد كه نشانههاى هدايت به كهنگى گراييده و جادههاى دين محو و نابود شده بود ،
هامش
( 1 ) . سورهء مجادله ، آيهء 19 .