و لباس بزرگى را به تن پوشانيد و پوشش تواضع و فروتنى را كنار گذارد !
مگر نمىبينيد كه چگونه خداوند او را به واسطهء تكبّرش تحقير كرد و كوچك شمرد و در اثر بلند پروازيش وى را پست و خوار گردانيد و به همين جهت او را در دنيا طرد و آتش فروزان دوزخ را در آخرت برايش مهيّا نمود .
آزمايش مخلوق
خداوند اگر مىخواست آدم را از نورى كه روشناييش سوى چشمها راببرد ، عقلها را در برابر زيبايى و جمالش مبهوت سازد و عطر و پاكيزگيش قوّهء شامهها را تسخير كند ، بيافريند ، مىآفريد و اگر چنين مىكرد ، گردنها در برابر او خاضع مىشدند و آزمايش در اين مورد براى فرشتگان آسانتربود ! . . .
امّا خداوند مخلوق خويش را با امورى كه از فلسفه و ريشهء آن آگاهى ندارند ، مىآزمايد تا از هم ممتاز گردند و تكبّر را از آنها بزدايد و آنان را از كبر و نخوت و بلندپروازى دور سازد .
درس عبرت
بنابراين از آنچه خداوند در مورد ابليس انجام داده عبرت گيريد ، زيرا اعمال طولانى و كوششهاى فراوان او را ( بر اثر تكبّر ) از بين برد . او خداوند را شش هزار سال عبادت نمود كه معلوم نيست از سالهاى دنياست يا از سالهاى آخرت . امّا با ساعتى تكبّر همه را نابود ساخت ! پس چگونه ممكن است كسى بعد از ابليس همان معصيت را انجام دهد ولى سالم بماند ؛ نه ، هرگز چنين نخواهد بود ! خداوند هيچ گاه انسانى را به خاطر عملى داخل بهشت نمىكند كه در اثر همان كار فرشتهاى را از آن بيرون كرده باشد ؛ فرمان او دربارهء اهل آسمانها و زمين يكى است و بين خدا و احدى از مخلوقاتش دوستى خاصّى برقرار نيست ، تا به خاطر آن مرزهايى را كه بر همهء جهانيان تحريم كرده است ، مباح سازد .
از شيطان بر حذر باشيد
اى بندگان خدا ! از اين دشمن خداوند بر حذر باشيد ، نكند شما را به بيمارى خودش ( يعنى تكبّر ) مبتلا سازد ، و با نداى خود شما را به حركت وادارد ،