اى مردم ! به خدا سوگند من شما را به هيچ طاعتى وادار نمىكنم ، مگر اين كه پيش از شما خودم به آن عمل مىكنم و شما را از معصيتى نهى نمىكنم ، مگر اين كه خودم پيش از شما از آن كنارهگيرى مىنمايم .
خطبهء 176
كه در آن مردم را موعظه و فضايل قرآن را بيان و از بدعتگذارى نهى كرده است
اندرز به مردم
از آنچه خداوند بيان فرموده است بهره بگيريد ؛ از موعظه و اندرزهاى خدا پند بپذيريد و نصيحتهاى او را قبول كنيد ، زيرا خداوند با دليلهاى روشن راه عذر را به روى شما بسته و حجّت را بر شما تمام كرده است ؛ اعمال و كردارى را كه دوست دارد برايتان بيان نموده و آنچه را كه منفور مىدارد براى شما شرح داده است ، تا از آنها تبعيّت كنيد و از اينها دورى گزينيد ؛ چه اينكه رسول خدا صلى الله عليه و آله همواره مىفرمود :
« بهشت در لا به لاى ناراحتيها و دوزخ در لا به لاى شهوات پيچيده شده است » .
آگاه باشيد ! هيچ طاعتى نيست جز اين كه طبع انسان از انجام آن ناراحت است و هيچ كدام از گناهان و معاصى يافت نمىشود ، جز اين كه با تمايلات و غرايز حيوانى انسان سازگار است ! بنابراين رحمت خداوند بر كسى باد كه از شهواتش خوددارى كند و هوسهاى سركش نفس را ريشه كن سازد ، زيرا مشكل ترين كار جلوگيرى از همين نفس سركش است كه هميشه ميل به معصيت و گناه دارد .
اى بندگان خدا ! بدانيد كه مؤمن صبح و شام به خويش بدگمان است ؛ همواره از خود عيب مىگيرد و طالب تكامل و افزايش كار نيك از خويش مىباشد ، بنابراين همچون پيشينيان و گذشتگان خود ، كه پيشاپيش شما بودند باشيد ، آنها به مسافرى مىماندند كه عمودهاى خيمهء زندگى را برگرفته و طىّ طريق مىنمودند ( آنها با اعمال پاك خويش و ترك وابستگى به زرق و برق دنياى مادّى همواره آمادهء سفر به سراى ديگر بودند ) .