( آگاه باشيد كه ) بهشت سر منزل مقصود پيشتازان و آتش پايان كار كوتاهى كنندگان است .
اى بندگان خدا ! بدانيد كه تقوا قلعهاى محكم و نيرومند است ، امّا بدكارى و گناه ، حصارى است سست و بى دفاع كه اهلش را از بدى باز نمىدارد و كسى كه به آن پناهنده شود نگهداريش نمىكند ، آگاه باشيد با تقوا مىتوان زهر گناهان را از بين برد و با يقين به برترين درجهء مقصود رسيد .
اى بندگان خدا ! خدا را ! خدا را ! مراقب عزيزترين و محبوبترين اشخاص نسبت به خويش ( يعنى خودتان ) باشيد چه اين كه خداوند مقصد حق را واضح و راههاى آن را برايتان روشن ساخته است ، سرانجام كار ، يا بدبختى دائمى است و يا سعادت هميشگى ! پس در اين ايّام فانى براى ايّام باقى ، زاد و توشهاى تهيّه كنيد ! زاد و توشهء مورد نياز را به شما معرّفى كردهاند و به كوچ كردن فرمانتان دادهاند و با سرعت به حركت در آمدهايد ، شما همچون كاروانى هستيد كه در جايى توقّف كردهايد و نمىدانيد چه وقت دستور حركت به شما داده مىشود . آن كس كه براى آخرت آفريده شده با دنيا پرستى چه كار ؟ و آن كس كه به زودى ثروتش را از او مىگيرند با ( اين همه ) اموال دنيا چه مىكند ؟ آن هم ثروتى كه مؤاخذه و حسابش بر اوست ( و سودش براى ديگران ! ) .
اى بندگان خدا ! آنچه را كه خداوند وعدهء نيك نسبت به آن داده نبايد رها ساخت و بديهايى كه از آن نهى كرده قابل توجه و دوست داشتنى نيستند !
بندگان خدا ! از روزى كه اعمال ، مورد بررسى قرار مىگيرد ، لرزشها در آن فراوان و كودكان ( از ناراحتى ) پير مىشوند بر حذر باشيد .
اى بندگان خدا ! بدانيد كه مراقبانى از خودتان بر شما گماشته شده و ديدبانانى از اعضاى پيكرتان ناظر شمايند و نيز بدانيد حسابگرانى راستگو اعمال شما را ثبت مىكنند و حتّى عدد نفسهايتان را نگه مىدارند ، نه ظلمت شب تاريك شما را از آنها پنهان مىدارد و نه درهاى محكم و بسته ؛ راستى چه فردا به امروز نزديك است .
امروز با آنچه در آن است سپرى مىشود و فردا همچنان به آن ملحق مىگردد . گويى هر كدام از شما هم اكنون به سر منزل تنهايى و گودال گور خويش وارد شدهايد .
اى واى از آن خانهء تنهايى و منزلگاه وحشت و جايگاه غربت ! گويى نفخهء صور فرا رسيده و قيامت شما را در برگرفته و در صحنهء دادگاه الهى حاضر گشتهايد ، باطلها از شما رخت بر بسته و عذر تراشيها از ميان رفته ، و حقايق برايتان مسلّم شده و اوضاع شما را به سرچشمهء اصلى رسانده ( و از حقايق امور آگاه شدهايد ) از عبرتها پند گيريد ، از تغييرات و دگرگونى ( نعمتها ) اندرز پذيريد و از هشدارهاى ( روزگار ) استفاده كنيد .
نهج البلاغة با ترجمه فارسى روان ( فارسى ) — صفحة 339
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٣٩