خطبهء 154
كه در فضائل اهل بيت فرموده
عاقل با چشم قلبش پايان كار را مىنگرد و پستى و بلنديهاى آن را تشخيص مىدهد . دعوت كنندهء حق ( پيامبر صلى الله عليه و آله ) دعوت خويش را به پايان رسانيد ، و سرپرست و رهبر امّت ( امام عليه السلام ) به سرپرستى قيام نمود . دعوت كنندهء حق را اجابت كنيد و از امام و رهبرتان تبعيّت نماييد . ( گروهى ) در درياهاى فتنه فرو رفته ، بدعتها را گرفته ، و سنّتها را واگذاردند ، مؤمنان كناره گرفتند ( و سكوت اختيار كردند ) و گمراهان و تكذيب كنندگان به سخن آمدند . ما محرم اسرار حق و ياران راستين و گنجينهها و درهاى علوم پيامبريم و هيچ كس به خانه ها جز از در وارد نمىشود و كسى كه از غير در وارد گردد ، سارق خوانده مىشود .
قسمت ديگرى از اين خطبه
دربارهء آنها ( اهل بيت ) آيات كريمهء قرآن نازل شده است ، اينان گنجهاى علوم خداوند رحمانند ، اگر سخن گويند ، راست گويند و اگر سكوت كنند كسى از آنان سبقت نگيرد . بايد راهنماى جمعيّت به افراد خود راست بگويد و عقل خود را حاضر سازد ! و بايد از فرزندان آخرت باشد ، زيرا از آنجا آمده و به آنجا باز خواهد گشت . . .
بنابراين آن كس كه با چشم عقلش مىبيند و با بينايى به عمل مىپردازد ، بايد در آغاز كار توجّه كند كه آن عمل به سود اوست يا به زيانش ؟ اگر به سود اوست اقدام مىكند و اگر بر زيانش است از عمل باز مىايستد ، زيرا كسى كه بدون آگاهى به عمل مىپردازد ، همچون كسى است كه از بيراهه مىرود و چنين شخصى هرچه جلوتر مىرود ، از سرمنزل مقصود خويش بيشتر فاصله مىگيرد ؛ امّا كسى كه از روى آگاهى عمل مىكند همچون رهروى است كه در جادهء واضح قدم بر مىدارد ، بنابراين شخص بايد خوب بنگرد ره مىسپرد و به پيش مىرود و يا به عقب باز مىگردد .
بدان كه هر ظاهرى باطنى مطابق خود دارد ؛ آنچه ظاهرش پاك بود ، باطنش معمولًا نيز پاك ، و آنچه آشكارش خبيث و بد باشد ، باطنش نيز غالباً خبيث و زشت است . پيامبر صادق و راستگو صلى الله عليه و آله فرموده است :
« گاهى خداوند بندهاى را دوست مىدارد ولى عملش مبغوض است و گاهى خداوند عمل را دوست مىدارد ، امّا شخص عامل را دشمن » .
آگاه باش ! هر عملى رويشى دارد و هر نبات و رويشى از آب بى نياز نمىتواند باشد ، آبها گوناگون و مختلفاند : آنچه آبياريش پاكيزه باشد ، غرس و نشاى آن پاكيزه و ميوهاش شيرين است و آنچه آبياريش ناپاك ، درخت آن ناپاك و ميوهاش تلخ خواهد بود .