تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة با ترجمه فارسى روان ( فارسى ) — صفحة 317

مساهمون:

ص٣١٧

خطبهء 150

كه در آن از حوادث آينده پيشگويى كرده و گروهى از اهل ضلال را توصيف مىكند . همچنان به چپ و راست متمايل مىشوند و در ضلالت و گمراهى گام مىنهند و جاده‌هاى مستقيم هدايت را رها مىسازند ؛ دربارهء آنچه بايد باشد و مورد انتظار است عجله مكنيد ! و آنچه را فردا مىآورد دور مشمريد ! چه اين كه بسيارند افرادى كه براى چيزى عجله مىكنند كه اگر آن را بدست آورند ( پشيمان شده ) و دوست دارند هرگز به آن نرسيده بودند و چه امروز به فردا نزديك است . اى جمعيّت ! اكنون هنگام رسيدن آن فتنه هايى است كه به شما وعده داده شده و نزديكى طلوع آنچه بر شما مجهول و مبهم است ، بدانيد آن كس از ما ( مهدى ما ) كه آن فتنه‌ها را دريابد ، با چراغى روشنگر در آن گام مىنهد و بر همان سيره و روش صالحان ( پيامبر و ائمّه عليهم السلام ) رفتار مىكند ، تا گره‌ها را بگشايد ، بردگان و ملّتهاى اسير را آزاد سازد ، جمعيّتهاى گمراه و ستمگر را پراكنده و حقجويان پراكنده را گرد هم آورد . و اين رهبر ( سالها ) در پنهانى از مردم به سر مىبرد آن چنان كه پى جويان اثر قدمش را نبينند ، گرچه بسيار در يافتن اثرش جستجو كنند . سپس گروهى براى درهم كوبيدن فتنه‌ها آبديده و مهيا مىگردند همچون مهيّا شدن شمشير به دست تيرگر ! چشم اينان با قرآن روشنى مىگيرد و معانى آياتش به گوش آنان افكنده مىشود و شامگاهان و صبحگاهان از جام حكمت و معارف الهى سيراب مىگردند . قسمت ديگرى از اين خطبه دربارهء دشمنان گمراه پيامبر صلى الله عليه و آله و گروهى ضعيف‌الايمان و مسلمانان راستين ( گروه اول ) مدّتهاى طولانى به آنها مهلت داده شد تا رسوايى را به سرحدّ نهايى برسانند و مستحق دگرگونى ( نعمتهاى خدا ) گردند ، تا اجل آنها به سر رسيد . گروهى ( از ضعيف الايمانها ) به خاطر راحتى به اين فتنه‌ها پيوستند و دست از مبارزه در راه حق كشيدند ( امّا مسلمانان راستين مقاومت لازم به خرج دادند ) و بر خداوند در صبر و استقامتشان منّتى نگذاردند و جانبازى در راه حق را بزرگ نشمردند ، تا آن كه فرمان خدا آزمايش را به سر آورد ، ( اين گروه مبارز ) آگاهى و بينايى خويش را بر شمشيرهاى خود حمل كردند و به امر واعظ و پند دهندهء خود ( پيامبر صلى الله عليه و آله ) به پرستش پروردگار خويش پرداختند . تا آن كه خداوند پيامبرش را به سوى خويش فرا خواند . گروهى به قهقرا برگشتند و اختلاف و پراكندگى آنها را هلاك ساخت و تكيه بر غير خدا كردند و با غير خويشاوندان ( اهل بيت پيامبر ) پيوند برقرار نمودند و از وسيله‌اى كه فرمان داشتند به آن مودّت ورزند ، كناره گرفتند ،