خطبهء 141
كه در آن از شنيدن غيبت نهى كرده و به راه شناخت حق از باطل اشاره نموده است
اى مردم ! آن كس كه از برادرش ، اطمينان و استقامت در دين و درستى راه و رسم را مشاهده كند . . .
بايد به سخنانى كه اين و آن دربارهء او مىگويند ، گوش فرا ندهد !
آگاه باشيد ، گاهى تيرانداز تيرش به خطا مىرود ( و حدس و گمان مردم گاهى نادرست است ) سخن باطل فراوان گفته مىشود ولى سخنهاى باطل نابود خواهد شد و خداوند شنوا و گواه است . بدانيد ! بين حق و باطل بيش از چهار انگشت فاصله نيست !
از امام عليه السلام دربارهء اين سخن پرسش شد ، انگشتانش را كنار هم گذارد و ميان گوش و چشم خود قرار داد ، سپس فرمود :
باطل آن است كه بگويى شنيدم ! و حق آن است كه بگويى ديدم !
خطبهء 142
دربارهء نيكى به كسانى كه استحقاق آن را ندارند
براى كسى كه نيكى را در غير مورد و در اختيار غير اهلش قرار مىدهد ، بهرهاى جز ستايش لئيمان و ثناگويى اشرار و گفتار ( تملّقآميز ) نادانان نيست و اينها نيز ، تا هنگامى است كه به آنهابخشش مىكند :
( آنها مىگويند ) راستى چه دست سخاوتمندى دارد ، در حالى كه از بخشش به آنچه در راه خداست ، بخل مىورزد .