در حالى كه براى رسيدن به مقصد نهايى بايد راه زيادى بپيمايند . امّا چگونه مىتواند به مقصد برسد كسى كه روز معيّنى در پيش دارد و از آن تجاوز نخواهد كرد . مرگ به سرعت او را مىراند ، و عوامل مختلف او را به زور و بر خلاف ميل به جدايى از دنيا وادار مىسازد .
پس در عزّت و افتخارات ( موهوم ) اين جهان سر و دست نشكنيد ، و به زينت و نعمتهاى آن فريفته نگرديد ، و از رنج و سختيهاى آن جزع و زارى نكنيد ، زيرا عزّت و افتخارات آن به زودى پايان مىگيرد ، و زيور و نعمتهايش زايل مىگردد و رنج و سختى آن تمام مىشود ، و هر مدّت و زمانى در دنيا پايان مىيابد ( چه خوش گذرد يا بد ) . . .
و هر موجود زندهاى به سوى فنا پيش مىرود .
آيا براى شما در آثار پيشينيان وسيلهء عبرت نيست كه شما را ( از كردار بد ) باز دارد ، و آيا اگر انديشه كنيد در آثار پدران خود عبرت و پند نخواهيد گرفت ؟
مگر نمىدانيد گذشتگان شما برنمى گردند و بازماندگان باقى نمىمانند ، مگر مردم دنيا را مشاهده نمىكنيد كه شبانه روز حالات گوناگونى دارند ، يكى مىميرد و بر او مىگريند ، و ديگرى باقى مىماند و به او تسليت مىگويند ، و يكى در بستر بيمارى افتاده ، ديگرى به عيادت او مىآيد ، و ديگرى در حال جان كندن است .
يكى به دنبال دنيا مىرود در حالى كه مرگ به دنبال او در حركت است و يكى در عالم غفلت فرو رفته در حالى كه مرگ و حوادث دنيا او را فراموش نكردهاند !
و به همين گونه بازماندگان به دنبال گذشتگان مىروند .
به هوش باشيد ، نابود كنندهء لذّات و برهم زنندهء كاميابيها و قطع كنندهء آرزوها ( يعنى مرگ را ) بسيار به خاطر بياوريد در آن هنگام كه تصميم بر كارهاى زشت داريد .
و براى اداى حق واجب خدا و نعمتهاى بيشمار و احسانهاى بى پايانش از او استعانت جوييد .
خطبهء 100
كه دربارهء پيامبر و اهل بيت او عليهم السلام ايراد فرموده
ستايش مخصوص خداوندى است كه فضل خويش را در مخلوقات منتشر ساخته ، و دست جود و سخايش را به سوى آنان گشوده ، او را در تمام كارهايش مىستاييم ، و براى مراعات حقوقش از او يارى مىطلبيم ، گواهى مىدهيم جز او معبودى نيست و محمد صلى الله عليه و آله بنده و فرستادهء اوست . . .