خطبهء 94
كه در آن صفات خداوند سپس فضيلت پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام را بيان كرده
و در پايان مردم را اندرز مىدهد
پربركت است خداوندى كه همّتهاى بلند ، قادر به درك او نيستند و گمان زيرك به مقامش نرسد ؛ آغازى است پايان ندارد كه تا به آخر رسد ، و آخرى ندارد تا پايان پذيرد .
قسمتى از اين خطبه كه در توصيف پيامبران است
نطفهء پاك آنها را در بهترين جايگاه به وديعت گذارد ، و در بهترين مكان آنها را مستقر ساخت ، صلب كريمانهء پدران آنها را ، به رحم پاك مادران منتقل نمود ، هر زمان يكى از آنان بدرود حيات گفت ديگرى براى پيشبرد دين خدا به پا خواست .
رسول خدا و اهل بيت او
تا اينكه منصب بزرگ به محمّد صلى الله عليه و آله منتهى شد ، و نهاد اصلى وى را از بهترين معادن استخراج كرد ، و نهال وجود او را در اصليترين و عزيزترين سرزمينها غرس نمود ، و شاخهء هستى او را از همان درختى كه پيامبران را از آن آفريد به وجود آورد ، از همان شجرهاى كه امينان درگاه خود را از آن برگزيد .
عترت او بهترين عترتها ، خاندانش بهترين خاندانها و درخت وجودش از بهترين درختان بود . در حرم امن خداوند روييد ، و در آغوش خانوادهء كريمى بزرگ شد ، شاخههاى بلندى دارد كه دست ( فرومايگان ) به ميوه هاى آن نرسد .
او پيشواى پرهيزكاران و وسيلهء بينايى هدايت خواهان است ، چراغى است كه نورش درخشان ، ستارهاى است فروزان ، و آتش افروزى است كه برقش زبانه مىكشد .
راه و رسم او معتدل ، و روش او صحيح و متين ، و سخنانش روشنگر حق از باطل ، و حكمش عادلانه ؛ هنگامى او را به رسالت برگزيد كه با زمان پيامبران پيشين فاصلهء زيادى افتاده بود ، جهانيان از انجام عمل نيك دورى گزيده و منحرف گشته ، و ملّتها به جهل و نادانى گراييده بودند .