خطبهء 71
كه در نكوهش جمعى از اهل عراق به خاطر ترك نبرد در آستانهء پيروزى فرموده است
امّا بعد ، اى مردم عراق ! شما به زن باردارى مىمانيد كه در آخرين روزهاى دوران حمل ، جنين خود را سقط كند ، و سرپرستش بميرد ، و بيوگيش به طول انجامد ، و ميراثش را بستگان دوردستش ببرند .
آگاه باشيد ، به خدا سوگند من به ميل خود به سوى شما نيامدم بلكه از روى ناچارى بود به من خبر رسيده كه مىگوييد : « على خلاف مىگويد » !
خدا شما را بكشد ، به چه كسى دروغ بستهام ؟ آيا به خدا دروغ بستهام كه خود نخستين مؤمن به او هستم يا بر پيامبرش كه نخستين مصدّقش بودهام ؟ نه اين طور نيست . به خدا سوگند آنچه گفتهام ( واقعيّتى است ) كه شما از آن پنهان بوديد ، و اهل درك آن نبوديد ، اگر شما ظرفيت داشته باشيد بدون انتظار پاداش ، پيمانهء فكر شما را از علم و دانش پر مىكنم ، « و به زودى خبر آن را خواهيد فهميد » . « 1 »
خطبهء 72
كه در آن ، طرز درود فرستادن بر پيامبر صلى الله عليه و آله و آل او را به مردم ياد مىدهد
صفات خدا
بار خدايا ! اى گسترانندهء گستردهها ! و اى نگهدارندهء آسمانها و اى كسى كه دلها را با فطرت مخصوص آفريدى ؛ هم آنان كه سرانجام بدبخت شدند و هم آنان كه سعادتمند گرديدند .
هامش
( 1 ) . سورهء ص ، آيهء 88 .