خطبهء 46
كه هنگام حركت به سوى شام ايراد فرموده است
خداوندا ! از رنج سفر به تو پناه مىبرم !
خداوندا ! به تو پناه مىبرم از رنج و مشقّت سفر ، و اندوه بازگشتن ، و مواجه شدن با منظرهء سوء در خانواده و فرزند و مال !
پروردگارا ! تو در سفر همراه ما ، و نسبت به بازماندگان از ما ، در وطن سرپرست و نگاهبانى و جمع ميان اين دو را هيچ كس جز تو توانايى ندارد ، زيرا آن كس كه به جاى انسان سرپرست بازماندگان مىشود همسفر نتواند بود ، و آن كس كه همسفر است ، سرپرست و جانشين انسان نمىتواند باشد .
سيّد رضى رحمه الله مىگويد : قسمت اوّل اين سخن از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله است و امير مؤمنان على عليه السلام آن را با چند جملهء بليغ و رسا تتميم كرده است .
خطبهء 47
كه در مورد كوفه فرموده است
اى كوفه ! گويا تو را مىنگرم كه همانند چرمهاى بازار عكاظ كشيده مىشوى . زير پاى حوادث لگدكوب و پايمال مىگردى ، و پيش آمدهاى تكان دهنده تو را فرا خواهد گرفت .
و من مىدانم هر ستمگرى نسبت به تو قصد سوء كند ، خداوند او را به گرفتارى خود مشغول ، و به دست قاتلى مىسپارد !