نويسنده بر نكتهء اوّل تأكيد مىورزد و بر اين باور است كه از روايات حرمت ذاتى غنا به دست نمىآيد .
اما در نكته دوم با شيخ انصارى اختلاف نظر دارد و بر اين باور است كه در موارد بسيارى غنا صدق مىكند بى آن كه عنوان لهو و باطل وجود داشته باشد و بر خلاف نظر شيخ فرض تفكيك غنا از لهو در خارج مصاديق فراوانى دارد . از اين روى ما دو نوع غنا داريم : غناى حلال و غناى حرام . نويسنده براى اثبات اين نظريه تحقيق درخورى انجام داده و سه دليل براى آن ذكر كرده است .
سيد على حسينى
غنا ، موسيقى ( عربي - فارسي ) — صفحة 2123
مساهمون: مركز تحقيق مدرسة ولي العصر ( عج )
ص٢١٢٣