رباعى
اى از غم تو مرغ چمن نغمه طراز
اى بلبل شوق از تو دستان پرداز
مستان الَست از تو در جوش و خروش
در ميكدهء وحدت و خمخانهء راز
جلّ جلالك و عمّ نوالك و عظم شأنك ، و بهترين صدايى كه نغمه سنجان چمن بلاغت ، سامعهء مستمعان محفل ايقان را به دُرّ خوشاب فهم و فطنت مُحَلَّى گردانند ، بعدِ حمدِ خالق مختار ، نعت قافله سالارى است كه به تازيانهء حُدى خوانى موعظت ، سنگينْ روانِ مدارج كمال را در معراج عرش المعرفة سريع السير گردانيد ، كما قال صلى الله عليه و آله و سلم : « بُعِثْتُ لُاتَمِّمَ مَكارِمَ الأخْلاق » « 1 » .
رباعى
اى ختم رُسُل ، دو كَوْن سرمايهء تو
افلاك يكى منبر نه پايهء تو
گر زانكه تو را سايه نباشد چه عجب
تو عرشى و آفتاب در سايهء تو
و نيكوترين ندايى كه از خطيبِ منبرِ لسان برآيد ، بعدِ نعت حضرت سيّد المرسلين ، منقبت خطيب منبر « سلونى » « 2 » است كه آوازهء فضيلت و خلافتش به صوتِ حَسنِ « يا علي ! أنتَ وصيّي و خَليفتي في حالِ حياتي وَبَعْدَ مَماتي » « 3 » در عراق و حجاز ، در هر گوشه و مقام ، به گوش هوشِ حق نيوشِ بزرگ و كوچك رسيده .
هامش
« 1 » بحار الأنوار ، ج 71 ، ص 373 و 382 .
« 2 » برگرفته از حديث شريف « سلوني قبل أن تفقدوني » .
« 3 » مضمون روايت در بحار الأنوار ، ج 22 ، ص 499 .