« خداوند طوفان را هفت شب و هشت روز متوالى بر آنها مسلط نمود » .
و گاهى در مجموع شبانه روز به كار مىرود مانند :
تَمَتَّعُوا فِي دارِكُمْ ثَلاثَةَ أَيَّامٍ
. « 1 »
« سه شبانه روز از لذايذ اين جهان بهرهمند شويد » .
و همچنين لفظ « ليل » گاهى در همان بخش تاريك كه آفتاب ناپديد است ( مقابل روز ) به كار مىرود مانند :
وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشى
« 2 » : « به شب سوگند هنگامى كه جهان را مىپوشاند » و گاهى در مجموع شب و روز استعمال مىشود مانند :
وَ إِذْ واعَدْنا مُوسى أَرْبَعِينَ لَيْلَةً
« 3 » : « به ياد آر موقعى را كه با موسى چهل شب ( چهل شبانهروز ) وعده كرديم » .
بنابراين استعمال اين دو لفظ ( يوم و ليل ) در اين دو معنى زياد و شايع است و در دو آيهء مورد بحث ما ، هر دو لفظ ، در معنى دوم به كار رفتهاند . از « يوم » در آيهء اوّل و « ليل » در آيه دوم مجموع شب و روز اراده شده است ، و تناقض در صورتى است كه از هر كدام همان معنى نخست اراده شود .
ما فكر مىكنيم اين مطلب براى همه حتى اعتراض كننده روشن
هامش
( 1 ) . هود : 65 .
( 2 ) . ليل : 1 .
( 3 ) . بقره : 51 .