آيَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلاثَةَ أَيَّامٍ إِلَّا رَمْزاً
. « 1 »
« نشانهء تو آن است كه با مردم سه روز جز از طريق اشاره سخن نگويى » .
در اين آيه نشانهء او اين شده است كه سه روز ( در مقابل شب ) با مردم سخن نگويد . ولى در آيهء ديگر ، نشانهء او را اين قرار داده كه سه شب با مردم حرف نزند چنان كه فرموده :
آيَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلاثَ لَيالٍ سَوِيًّا
. « 2 »
« نشانهء تو آن است كه سه شب تمام با مردم سخن نگويى » .
پاسخ : معترض از موارد استعمال كلمهء « يوم » در عرف و لغت غفلت ورزيده و تصور كرده كه دو آيه با يكديگر متناقض مىباشند در صورتى كه لفظ « يوم » و « ليل » در لغت ، دو استعمال مختلف دارند كه اكنون از نظر شما مىگذرانيم :
گاهى لفظ « يوم » در مقابل شب استعمال مىشود چنان كه مىفرمايد :
سَخَّرَها عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيالٍ وَ ثَمانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُوماً . . .
. « 3 »
هامش
( 1 ) . آل عمران : 41 .
( 2 ) . مريم : 10 .
( 3 ) . الحاقه : 8 .