نازل گرديده است . محدثان شأن نزول آن را از « انس بن مالك » چنين نقل مىكنند :
گروهى از مردم مكه هر موقع چشمشان در كوچه و بازار به پيامبر مىافتاد ، به طعن و بدگويى مىپرداختند و مىگفتند : اين مرد مدعى است كه من پيامبرم و فرشتهء وحى بر من نازل مىگردد و اين آيه به منظور پاسخ به بدگويى آنان نازل شده است . و از پيروزى و گسترش آيين او ، و نصرتهايى كه از ناحيه خدا متوجه او خواهد شد و ذلت و خوارى كه نصيب دشمنان او خواهد گرديد ، پرده برداشت و يك آيندهء قطعى پيشگويى داد . « 1 »
قرآن وقتى اين خبر را منتشر ساخت كه هرگز كسى باور نمىكرد روزى فرا برسد كه قريش شوكت و قدرت خود را از دست بدهند و پيامبر بر آنها پيروز گردد .
و مانند آيه پيشين است آيه زير :
3 .
هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ
. « 2 »
« او كسى است كه پيامبر خود را با هدايت و آيين حق فرستاد ، تا آن را بر تمام آيينهاى جهان پيروز گرداند ، گرچه مشركان آن را خوش نداشته باشند » .
هامش
( 1 ) . النقول ، ص 133 ، نگارش جلال الدين سيوطى .
( 2 ) . سوره صف : 9 .