80 - باب تحريم راضى بودن به ظلم و يارى كردن ستمگر و عذر آوردن و توجيه كردن ظلم او
749 - امام صادق عليه السّلام فرمود : كسى كه براى ظلم ظالمى بهانه آورد ( او را در ظلم كردنش معذور دارد ) خداوند كسى را بر او مسلّط مىسازد كه به وى ظلم كند پس چنين كسى اگر دعا كند خداوند دعايش را بر آورده نمىسازد و بر ستمى كه مىبيند به او اجر و پاداشى نمىدهد .
750 - امام صادق عليه السّلام در وصيّتش به اصحاب خود فرمود : و بر حذر باشيد از اينكه ستمكارى را بر عليه مسلمان مظلومى يارى كنيد كه اگر چنين كنيد آن مظلوم شما را نفرين مىكند و دعايش در بارهء شما اجابت مىشود ، همانا پدر ما رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله مىفرمود : به راستى كه دعاى مسلمان مظلوم بر آورده مىشود ، و بايد برخى از شما برخى ديگر را يارى كند زيرا پدر ما رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله مىفرمود :
يارى كردن مسلمانى ، پاداشش بهتر و بزرگتر از يك ماه روزه و اعتكاف در مسجد الحرام است .
751 - امام صادق عليه السّلام از پدران بزرگوارش روايت فرمود كه : در وصيّت پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله به على عليه السّلام آمده است : اى على ! بدترين مردمان كسى است كه آخرتش را به دنيايش بفروشد و بدتر از او كسى است كه آخرتش را به دنياى ديگرى بفروشد .
752 - عبد اللَّه بن سنان گويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه فرمود : كسى كه ظالمى را بر عليه مظلومى يارى كند پيوسته خداوند از او خشمگين است تا اينكه دست از يارى او بر دارد .
753 - امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : براى مردان ستمگر سه نشانه وجود دارد : با نافرمانى كردن بر ما فوق خود ستم مىكند و با غلبه و چيره شدن بر زير دست خود ستم روا مىدارد و ستمكاران را يارى و پشتيبانى مىكند .