به ناحق غصب كند و براى خود بگيرد پيوسته خداوند از او روى گردان است و اعمالى را كه او انجام مىدهد ( حتّى ) اعمال نيك و خير او را بد مىداند و آنها را در حسنات و نيكىهاى او ثبت نمىكند تا زمانى كه توبه كند و مالى را كه به ناحق گرفته به صاحبش بر گرداند .
79 - باب مشروط بودن توبهء كسى كه مردمان را گمراه نموده به اينكه آنان را به سوى حق باز گرداند
747 - امام صادق عليه السّلام فرمود : در زمانهاى نخستين مردى بود كه دنيا را از راه حلال طلب كرد و به آن نرسيد و از راه حرام آن را جست امّا باز هم به آن نرسيد ، پس شيطان به نزد او آمد و گفت : آيا تو را به چيزى رهنمون سازم كه به سبب آن هم دنيايت زياد شود و هم پيروانت ؟ مرد گفت : آرى . شيطان گفت : دين تازهاى به وجود بياور و مردم را به سوى آن فراخوان . آن مرد چنين كرد و مردم نيز به وى پاسخ مثبت دادند و از او فرمانبردارى نمودند و او به دنيا رسيد . پس از چندى به فكر فرو رفت و با خود گفت : اين چه كارى بود كه دين نو به وجود آوردم و مردم را به سوى آن خواندم ؟ ! گمان نمىكنم توبهام پذيرفته شود مگر اينكه آنانى را كه به اين دين ساختگى دعوت كردهام بياورم و از اين دين برگردانم ، پس اصحاب خود را كه دعوت او را اجابت نموده بودند فرا خواند و به آنان گفت : دينى كه شما را به سوى آن خواندم دين باطلى بود و آن را من خود به وجود آوردم . آنان گفتند : تو دروغ مىگويى ، اين دين حق است ولى تو در دين خود به شكّ افتادهاى ، و از پيش وى بيرون رفتند . پس چون چنين ديد به زنجيرى پناه برد و بر آن ميخى كوفت سپس آن را به گردن انداخت و گفت : اين زنجير را نمىگشايم مگر اينكه خداى عزّ و جلّ توبهام را بپذيرد . خداوند عزّ و جلّ نيز به پيامبرى از پيامبرانش وحى فرستاد كه : به وى بگو : به عزّتم سوگند اگر به قدرى مرا بخوانى كه مفصلهايت از هم جدا شوند دعايت را اجابت نمىكنم مگر اينكه آن كسانى را كه به دعوت تو گمراه شدند و در گمراهى مردند برگردانى و از عقيدهء باطل خود باز گردند .
748 - امام رضا عليه السّلام از پدران بزرگوارش روايت فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرموده است :
راستى كه خداوند همهء گناهان را مىبخشد به جز گناه كسى كه دين جديدى به وجود آورده و كسى كه مزد كارگرى را به زور و ستم براى خود گرفته است و كسى كه آزادهاى را فروخته است ( انسانى آزاد و غير اسير را به فروش رسانده است ) .