32 - باب وجوب برگزيدن رضاى الهى بر خواهش نفسانى و تحريم پيروى از هواى نفس
300 - امام باقر عليه السّلام فرمود : خداوند عزّ و جلّ مىفرمايد : سوگند به عزّت و بزرگى و برترى و بلندى جايگاهم كه هيچ بندهاى خواستهء مرا بر خواهش نفسانىاش مقدّم نمىدارد مگر اينكه حرفه و پيشهاش را برايش فراهم مىسازم و آسمانها و زمين را ضامن روزىاش قرار مىدهم و من براى او برتر از تجارت هر تاجرى خواهم بود .
301 - امام باقر عليه السّلام فرمود : خداوند عزّ و جلّ مىفرمايد : سوگند به عزّت و شكوه و بزرگى و خوبى و نيكويىام و بلندى مرتبهام كه هيچ بندهء مؤمنى خواستهء مرا در هيچ يك از امور دنيايى بر خواهش نفسانىاش مقدّم نمىدارد مگر اينكه بىنيازى را در نفس او قرار مىدهم و همّتش را متوجّه آخرتش مىكنم و آسمانها و زمين را ضامن روزىاش مىگردانم و ما فوق تجارت هر تاجرى به نفع او خواهم بود .
302 - امام باقر عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : خداوند عزّ و جلّ مىفرمايد :
سوگند به عزّت و شكوه و بزرگ منشى و نور و برترى و بلندى جايگاهم كه هيچ بندهاى خواهش نفسانى خويش را بر خواستهء من مقدّم نمىدارد جز اينكه كارش را پريشان و پراكنده مىسازم و دنيايش را بر او مشتبه و درهم برهم مىگردانم و قلبش را به دنيايش مشغول مىسازم و [ با اين همه ] به او از دنيا به همان اندازهاى كه برايش مقدّر نمودهام مىدهم و سوگند به عزّت و شكوه و بزرگى و نور و برترى و بلندى جايگاهم كه هيچ بندهاى خواستهء مرا بر خواهش نفسانى خويش مقدّم نمىدارد مگر اينكه فرشتگانم را براى حفظ و نگاهدارىاش بر مىگمارم و آسمانها و زمين را ضامن و عهدهدار روزى او قرار مىدهم و براى او از [ سود ] تجارت هر تاجرى برتر خواهم بود و چنين كسى دنيا به سراغش مىآيد در حالى كه او دنيا را ناپسند مىداند .
303 - امام صادق عليه السّلام فرمود : همانا خداوند عزّ و جلّ مىفرمايد : به راستى كه اين گونه نيست كه من هر سخن حكمت آميزى را بپذيرم بلكه ميل او ( گوينده ) و همّت او را مىپذيرم پس اگر ميل و همّت او در جهت خوشنودى من باشد همّت او را [ به منزلهء ] تقديس و تسبيح خود قرار مىدهم ( تقديس و تسبيح : به پاكى منسوب كردن ، به پاكى ياد كردن ) .