دانشمندان شيعه وى را مردى فاضل ، جامع ، متتبّع ، ماهر نسبت به اخبار و احاديث دانستهاند ، كه در جمعآورى احاديث كمتر كسى نظير او بوده و بعد از علامه مجلسى ديگر كسى مانند او نيامده است .
وى در شهر كتكتان بعد از شيخ محمّد بن ماجد سرپرستى و زمام امور مسلمانها را به دست گرفته ، و متصدّى منصب قضاوت و رسيدگى به امور حسبيّه و اختلافات مردم شد ، و به خوبى از عهده اين كار برآمد . دست ستمگران و تجاوزكاران را از سر مردم قطع كرده ، و به امر به معروف و نهى از منكر و اجراء حدود الهيه پرداخته ، و در اين راه از هيچ مشكلى نهراسيده ، و ملامت هيچكس او را از راه خدا باز نداشته است . او مردى باتقوى و پرهيزكار بود . و با سلاطين و گردنكشان و مستكبران و در ستيز و نبرد بود . وى در سال 1107 در قريه نعيم از دهات كتكتان از دنيا رفت . و جسد او را به زادگاهش توبلى آوردند . و هماكنون قبر شريف او مزار خاص و عام است .
تأليفات او بيش از هفتاد و پنج جلد است كه همه آنها مربوط به مسائل دينى و اعتقادى است كه مىتوان از چند كتاب معروف او اسم برد :
1 - تفسير برهان كه در بين تفاسير شيعه همچون تفسير در المنثور سيوطى در كتب تفسير اهل سنت است كه داراى ويژگى تفسير قرآن به روايت و حديث مىباشد و در چهار جلد چاپ شده است .
2 - تفسير الهادى و ضياء النادى در چندين جلد .
3 - ترتيب التهذيب كه اخبار و احاديث كتاب تهذيب شيخ طوسى را مرتب و منظم ساخته ، و هريك را در جاى مناسب خود آورده است .
4 - تنبهات الاديب فى رجال التهذيب .
تبصرة الولي فيمن رأى القائم المهدي ( ع ) ( روزنه اى به خورشيد ) ( فارسى ) — صفحة 24
مساهمون: افتخار زاده
ص٢٤