11 - و بر تو باد به رابطهء خوب با سادات و منسوبين به محمّد و آل او ( عليهم السّلام ) كه خداوند با تأكيد ، سفارش آنان را كرده و دوستى آنان را پاداش رسالت و ارشاد پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) قرار داده و فرموده است :
. . . قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى . . .
. « 1 »
« بگو اى پيامبر ، براى رسالت خود ، پاداشى نمىخواهم ، جز دوستى با نزديكان را » .
و رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) فرمود : « من در روز قيامت ، چهار دسته را شفاعت مىكنم ، هرچند با گناهان اهل دنيا بيايند :
1 - شخصى كه ذريّهء مرا يارى كند .
2 - شخصى كه از ثروت خود به ذريّهء من هنگام سختى ، بذل كند .
3 - شخصى كه با زبان و قلب ، آنان را دوست بدارد .
4 - و كسى كه براى تحصيل نيازهاى ذريّهء من كوشش نمايد ، در آن هنگام كه آنان طرد يا آواره شوند » . « 2 »
و امام صادق ( عليه السّلام ) فرمود : « هنگامى كه روز قيامت مىشود ، منادى ندا مىكند :
اى انسانها ساكت شويد كه محمّد ( صلّى اللّه عليه و آله ) مىخواهد با شما سخن بگويد . همهء انسانها سكوت مىكنند ، پيامبر مىايستد و مىفرمايد : اى همهء مخلوقات ! هر كس بر گردن من حقّى دارد ، يا منّتى بر من گذاشته و يا به من نيكى كرده ، برخيزد تا امروز پاداش او را بدهم » .
آنان در پاسخ مىگويند : « پدران و مادران ما به فدايت ! ما چه حقّى و چه منّتى بر تو داريم ؟ و چه كار نيكى براى تو انجام دادهايم ؟ بلكه به عكس ، حق و منّت و نيكى از آن خدا و رسولش بر همهء خلايق است » . رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) به آنان مىفرمايد :
« بلى من آوى أحدا من اهلبيتى ، أو برّهم ، او كساهم من عرى ، او اشبع جايعهم فليقم حتّى اكافيه » .
« آرى ، كسى كه به فردى از اهل بيت من پناه داده يا نيكى نموده و يا او را پوشانده
هامش
( 1 ) - سورهء شورى ، آيهء 23 .
( 2 ) - وسائل الشيعة ، ج 11 ، ص 556 .