فرمود :
انا خاتم الأوصياء و بى يرفع البلاء عن اهلى و شيعتى
: « من خاتم اوصياء هستم ، و به وسيلهء من ، بلا از خاندان و شيعيانم ، بر طرف مىگردد » .
2 - در كتاب اثبات الوصيّه [ تأليف مسعودى ] روايت شده است ، امام حسن عسكرى عليه السّلام فرمود : « هنگامى كه حضرت مهدى ( عج ) چشم به جهان گشود ، خداوند دو فرشته را به سوى او فرستاد ، آنها او را به سرادق عرش بردند ، تا اينكه در آنجا در پيشگاه خدا ايستاد ، خداوند به او فرمود :
مرحبا بك ، و بك اعطى ، و بك اعف و بك اعذّب
: « مرحبا و آفرين بر تو ، به وسيلهء تو عطا مىكنم ، و به خاطر تو مىبخشم و به خاطر تو عذاب مىكنم » .
3 - سپس به سند خود از نسيم و ماريه روايت كند : هنگامى كه حضرت مهدى عليه السّلام به دنيا آمد ، همان دم روى دو زانو نشست ، و انگشت اشارهء خود را به سوى آسمان بلند نمود ، سپس عطسه كرد و گفت :
الحمد للّه ربّ العالمين ، و صلّى اللّه على محمّد و آله عبد داخر للّه ، غير مستنكف و لا مستكبر
: « حمد و سپاس مخصوص خداوندى است كه پروردگار جهانيان است ، و درود خدا بر محمّد و آل او عليهم السّلام ، همان محمّد صلّى اللّه عليه و آله كه بندهء ذليل درگاه خدا است ، سركش و متكبّر نيست » .
آنگاه فرمود : « ستمگران مىپندارند كه حجّت خدا ، از بين رفتنى است ، وقتى كه به ما اجازهء سخن گفتن ( در زمان نوزادى در گهواره ) داده شد ، ديگر شكّى باقى نمىماند » .
أنوار البهية ( نگاهى بر زندگى چهارده معصوم ع ) ( فارسى ) — صفحة 530
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٥٣٠