ارجاعات
گذشت : در روايت ششم از باب سى و چهارم از ابواب مستحقان زكات فرموده امام عليه السلام كه : « هرگاه موردى براى آن بيابد و به آن نپردازد ، وى ضامن آن است . . . و به همين گونه وصى نيز ضامن مالى است كه به وى داده مىشود ، در صورتى كه موردى را كه مامور به پرداخت آن است بيابد ولى اگر آن را نيابد ضمانتى بر عهدهء او نيست . »
و در روايت هفتم اين گفته به امام عليه السلام كه : « شخصى هزار درهم زكات مالش را به ديگرى مىدهد و او را وصى خود مىكند . آن مال از وصى برده مىشود .
امام عليه السلام فرمود : او ضامن است و به وارثان مراجعه نمىكند . »
و در روايت سوم از باب بيست و ششم از ابواب وصايا اين گفته به امام عليه السلام كه : « آنچه براى پرداخت بدهى وصيت كرده ، دزديده مىشود . بدهى از چه كسى گرفته مىشود از وارثان يا از وصى ؟
امام عليه السلام فرمود : از وارثان گرفته نمىشود ، بلكه وصى ضامن آن است . »
باب 63 حكم تجارت وصى با مال يتيم
747 - ( 1 ) اسماعيل بن سعد اشعرى گويد : « از امام رضا عليه السلام سؤال كردم : آيا وصى مىتواند مال يتيم را عينه « 1 » دهد يا با آن تجارت كند . امام فرمود : اگر چنين كند ، ضامن است . »
ارجاعات
گذشت : در روايات باب شصت و هفتم از ابواب كسبهاى روا و ناروا مطالبى هست كه بر اين روايت دلالت مىكند .
باب 64 عدم جواز پرداخت مال يتيم پيش از رسيدن به مرحله بلوغ و رشد و لزوم پرداخت آن هنگام رشد
خداوند تعالى مىفرمايد :
اموالتان را كه خداوند سامان بخش زندگىتان قرار داده است به سفيهان ندهيد و خوراك و پوشاك آنان را از آن تامين كنيد و با آنان به طور پسنديده سخن گوييد و يتيمان را بيازماييد تا آنگاه كه به سن ازدواج رسيدند ، اگر در آنان رشد يافتيد ، اموالشان را به ايشان بپردازيد و با اسراف و شتاب از بيم بزرگ شدن آنان ، آنها را نخوريد . « 2 »
هامش
( 1 ) . خريد جنسى به صورت نقد با پول يتيم و فروش آن با قيمت بيشتر به صورت نسيه به صاحب اولش - م .
( 2 ) . نساء 4 / 5 - 6 .