زاده شد . به مصر رفت و در محضر موسى بن اسماعيل بن موسى بن جعفر عليهما السلام شاگردى كرد و در همانجا بود كه به نگاشتن روايات از طريق موسى بن اسماعيل و نياكان پاك آن بزرگواران پرداخت .
نجاشى در رجال مىگويد : « وى كتابى در احكام حج دارد » ؛ كه تاكنون يافته نشده است .
مرحوم حاجى نورى در خاتمه مستدرك نقل مىكند كه تلعكبرى مىگويد : « پدرم از ابوعلى محمد بن محمد اشعث براى من در سال 313 هجرى اجازه گرفته بود . »
تأليف وى :
1 - الجعفريات ( الاشعثيات ) .
12 - عبداللَّه بن جعفر حميرى ( ؟ - ؟ )
ابوالعباس عبداللَّه بن جعفر بن حسين بن مالك بن جامع حميرى قمى ، راوى و فقيه برجستهء شيعه در قرن چهارم هجرى .
نجاشى درباره ايشان معتقد است : « وى بزرگِ علماى قم و شخصيت برجسته آنها كه در سال 290 و اندى از قم به شهر كوفه رفتند . بزرگان علماى كوفه از حميرى اخبار و روايات ائمه را زياد شنيدهاند و كتابهاى زيادى تصنيف كردند . » شيخ طوسى در رجال ايشان را از اصحاب امام هادى و امام حسن عسكرى عليهما السلام مىداند .
وى با امام هادى و امام حسن عسكرى عليهما السلام نامهنگارى داشت و پس از ايشان از طريق محمد بن عثمان عمرى با امام عصر ( عج ) مرتبط بود .
درباره رحلت و محل دفن او اطلاع دقيقى در دست نيست اما به نظر مىرسد وى در قم از دنيا رفته و در كنار بارگاه حضرت معصومه عليها السلام مدفون شده باشد .
از تأليفات وى :
1 - قرب الاسناد
2 - العظمة و التوحيد
3 - الامامة
4 - الاستطاعة و المعرفة