وى در خانوادهاى اهل تقوا و دانش در قم زاده شد . پدر وى ، على بن حسين بن بابويه قمى معروف به ابن بابويه ، از برجستهترين علما و فقهاى بزرگ زمان خود بود و شيخ صدوق نخست در دامان پر مهر پدر كسب فيض كرد . شيخ صدوق به خراسان و بغداد سفر كرد و پايان زندگانى خود را در رى گذراند . شيخ طوسى دربارهء وى مىگويد : « وى دانشمندى جليلالقدر و حافظ احاديث بود . از احوال رجال ، كاملا آگاه و در سلسلهء احاديث ، نقادى عالى مقام به شمار مىآمد . بين بزرگان قم از نظر حفظ احاديث و كثرت معلومات مانند نداشت و در حدود سيصد اثر از خود به جاى گذاشته است » .
استادانى كه شيخ صدوق در نزد آنها كسب فيض كرد ، عبارتند از : پدرش ابن بابويه ، حمزه بن محمد بن احمد بن جعفر بن محمد بن زيد بن على عليه السلام ، ابومحمد قاسم بن محمد استرآبادى ، محمد بن حسن بن احمد بن وليد و . . .
شاگردان وى نيز برادرش حسين بن على بن موسى بن بابويه قمى ، شيخ مفيد ، ابن غضائرى ، شيخ ابوالبركات ، ابوالقاسم على بن محمد بن على خزاز و . . . بودند .
خاكجاى شيخ صدوق - اين عالم بزرگ شيعه - در رى ، زيارتگاه عام و خاص است .
از تأليفات وى :
1 - من لا يحضره الفقيه ( دومين كتاب از كتب اربعهء حديث شيعه )
2 - مدينة العلم
3 - كمال الدين و تمام النعمه
4 - الخصال
5 - التوحيد
6 - الامالى
7 - المقنع فى الفقه و . . .
11 - محمد بن محمد اشعث ( ؟ - ؟ )
ابوعلى محمد بن محمد اشعث كوفى ، راوى ثقهء شيعه .
وى در كوفه ، شهر شيعيان ، دوستداران خاندان حضرت على عليه السلام و راويان بزرگ شيعه