تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 857

مساهمون:

ص٨٥٧

باب 25 حكم كسى كه بگويد : يكى از اين دو مرد زناكار است

1431 - 46679 - ( 1 ) اميرالمؤمنين على عليه السلام دربارهء مردى كه در حقّ دو نفر گفته است : يكى از اين دو نفر زناكار است ، فرمود : « اگر اين دو با هم هستند ، به آن كس گفته مىشود كه منظورت كدامين يك از اين دو است ؟ اگر گفت ، كه هيچ ؛ و گرنه حدّ مىخورد » .

باب 26 حكم شوهرى كه به زنش بگويد : تو در زمانى كه مشرك بودى ، زنا مىدادى . . .

1432 - 46680 - ( 1 ) امام جعفر صادق عليه السلام بيان داشت : « امام باقر عليه السلام فرمود : اگر مردى به همسرش بگويد : تو در زمانى كه مشرك بودى زنا مىدادى ، حدّى بر او نيست و اگر به كنيز امّ ولدش بگويد : تو در حالى كه كنيز بودى زنا مىدادى ، حدّى بر او نيست » .

باب 27 حكم كسى كه مردى را كه در قلمرو كفر و ايمان نمىشناسد ، قذف كند

1433 - 46681 - ( 1 ) روايت شده است : « اگر مردى كسى را در دارالكفر قذف كند - در حالى كه او را نمىشناسد - چيزى بر او نيست ؛ چرا كه روا نيست در دارالكفر به كسى جز آن كه ايمانش شناخته شده است ، خوش بين باشد . ولى اگر مردى را در دارالايمان قذف كند - در حالى كه او را نمىشناسد - بر او حدّ است ؛ چرا كه شايسته نيست در دارالايمان جز گمان خوبى به كسى ببرد » .

باب 28 حكم دو نفر كه يكديگر را دشنام دهند . . .

1434 - 46682 - ( 1 ) اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود : « دو نفر يكديگر را دشنام نمىدهند ، جز آن كه پست‌ترين آنها پيروز مىشود » .