ارجاعات
مىآيد :
در روايات باب يكم از ابواب حدّ محارب ، روايتى كه مناسب اين باب است .
و در روايت يازده از باب هشتم ، فرمودهء امام معصوم عليه السلام كه : « كشتن احدى از ناصبىها و كفار در دارتقيه جايز نيست ؛ مگر قاتلى يا كسى كه در راه فساد تلاش مىكند و آن ، زمانى است كه تو بر خويش و يارانت نترسى » .
و در روايات باب دهم ، چيزى كه مناسب اين مفاد است .
و در روايت يكم از باب چهارم از ابواب قصاص عضو ، فرمودهء امام معصوم عليه السلام كه : « هر كس كه امامى را انكار كند ، از خدا بيزارى جسته است و خداوند از او و دينش بيزار است . او كافر مرتد از اسلام است ؛ چرا كه امام از خداست و دين او دين خداست و هر كس كه از دين خدا بيزارى جويد ، كافر و خونش در آن حال مباح است ؛ مگر اينكه به سوى خداوند عز و جل از آنچه گفته است ، توبه كند » .
باب 24 عدم حدّ بر كسى كه بدون قصد ، قذف را مرتكب شود
1429 - 46677 - ( 1 ) على بن عطيه گويد : « نزد امام صادق عليه السلام بودم كه مردى از حضرت دربارهء كسى كه چيزى از او بر اساس خشم سرزند ، پرسيد كه : آيا خداوند او را بدان مؤاخذه مىكند ؟ حضرت فرمود : خداوند بزرگوارتر از آن است كه راه را بر بندهاش بندد و تنگ گيرد » و در نسخهاى روايت از امام كاظم عليه السلام آمده است و نيز در روايت آمده : « خداوند بزرگوارتر از آن است كه بندهاش در فشار و تنگى قرار گيرد » .
1430 - 46678 - ( 2 ) عقبة بن خالد گويد : « از امام صادق عليه السلام دربارهء مردى كه به همسرش گفته است : اى زناكار ، پرسيدم . حضرت فرمود : حدّ مىخورد و پس از تازيانه خوردن ، اين دو از هم جدا مىشوند و ديگر آن زن همسرش نخواهد بود . حضرت فرمود : ولى اگر سخنى گفته است كه از بىتوجهى سر زده است و مىخواسته كه زن را خشمگين سازد ؟ در اين صورت ، اين دو از هم جدا نمىشوند » .