1400 - 46648 - ( 3 ) سماعة بن مهران گويد : « از امام صادق عليه السلام دربارهء مردى كه به مردى تهمت زده است و آن مرد او را عفو كرد ولى پس از آن مىخواهد او را تازيانه بزند ، پرسيدم . حضرت فرمود : پس از عفو ، ديگر حقّ تازيانه زدن ندارد » .
1401 - 46649 - ( 4 ) امام كاظم عليه السلام در روايتى فرمود : « كسى كه از تهمت زننده عفو كرده ، حقّ رجوع به حدّ را ندارد » .
ارجاعات
گذشت :
در باب چهارده از ابواب احكام عمومى حدود ، روايتى كه تهمت زده شده مىتواند از حقّ خودش و حقّ كسى كه ولىّ اوست ، عفو كند .
و در روايت دوازده از همين باب ، اين گفته كه : « مردى ديگرى را به زنا متهم مىكند . آن شخص او را عفو و حلال مىكند ولى بعد نظرش تغيير مىكند و مىخواهد او را نزد قاضى ببرد و تازيانه بزند .
حضرت فرمود : پس از عفو ، ديگر حدّى ندارد . . . ملاحظه كنيد » .
و در روايت بيست و هشتم از باب يكم از ابواب حدّ قاذف ، فرمودهء امام معصوم عليه السلام كه : « اگر آزادى ، بندهاى را قذف كند و مادر آن بنده مسلمان و در دارالهجره باشد و حقّ خودش را طلب كند ، آن آزاد تازيانه مىخورد ولى اگر طلب نكند ، چيزى بر آزاد نيست » .
مىآيد :
در باب بعدى مناسب اين باب ، ملاحظه كنيد .
باب 20 عدم سقوط حدّ قذف ، با عفو بعضى از وارثان
1402 - 46650 - ( 1 ) عمار ساباطى گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : اگر مردى به مردى بگويد : اى پسر زن بد كاره ؛ و منظورش زناست و آن كس كه قذف شده ، برادرى تنى دارد و يكى از اين دو ، از قذف كننده گذشت كرده ولى ديگرى مىخواهد وى را نزد حاكم ببرد و او را تازيانه بزند ، آيا مىتواند چنين كند ؟ حضرت فرمود : آيا مادر او همان مادر كسى نيست كه عفو كرده است ؟ گفتم : آرى . آنگاه حضرت فرمود : عفو در اختيار هر دو اينهاست . اگر مادرشان مرده است ، اختيار عفو با هر دو است ولى اگر مادر زنده است ، اختيار عفو با مادر است » .