تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 649

مساهمون:

ص٦٤٩
ابوبكره را تازيانه زند . اميرالمؤمنين على عليه السلام به وى گفت : اگر به ابوبكره تازيانه بزنى ، بايد كه صاحبت را سنگسار كنى ؛ يعنى مغيره را سنگسار كن » . علامه حلّى گويد : « مورد استشهاد ما اين است كه اين جريان آشكار و مشهود بوده و كسى آن را انكار نكرده است . در تفسير فرمودهء اميرالمؤمنين عليه السلام به عمر كه : اگر براى بار دوم ابوبكره را تازيانه بزنى ، پس بايد كه رفيقت را سنگسار كنى ، چند تاويل گفته شده است كه صحيح‌ترين اين كه : اگر اين شهادت ابوبكره يك شهادت ديگر جداى از اولى محسوب مىشود ، بنابراين چهار شهادت تكميل شده است و بايد كه رفيقت را سنگسار كنى ؛ يعنى ابوبكره همان شهادت اول را تكرار كرده ، بنابراين او را تازيانه نزن » . سخن علامه ادامه دارد و در جايگاهش در فقه به تفصيل آمده است .

ارجاعات

گذشت :

در روايات باب سى و هفتم از ابواب شهادت ، رواياتى بر اين مفاد دلالت دارد . و در روايت بيست از باب يك از ابواب احكام عمومى حدود ، فرمودهء رسول خدا صلى الله عليه و آله كه : « اى سعد ، پس چهار شاهد چه مىشود ؟ سعد گفت : اى رسول خدا ، پس از ديدن چشم و اطلاع خدا از اين كه وى انجام داده است ؟ حضرت فرمود : آرى . به خدا سوگند ! پس از ديدن چشمت و اطلاع داشتن خدا از اين كه وى انجام داده است ؛ چرا كه خداوند عز و جل بر هر چيز حدّى نهاده و براى آن كه از آن حدّ تجاوز كند ، حدّى قرار داده است » . و در روايت ابومخلّد مانند آن آمده است و اين افزودگى را دارد كه : « و خداوند كمتر از چهار شاهد را بر مسلمانان مستور قرار داده است » . و در روايت بيست و يك ، اين گفته كه : « پيامبر به سعد بن عباده فرمود : خداوند متعال براى هر چيزى حدّى قرار داده و براى آن كس كه از حدّى از حدود الهى تجاوز كند و فراتر رود ، حدّى گذاشته و كمتر از چهار شاهد را بر مسلمانان مستور قرار داده است » .

مىآيد :

در باب بيست و ششم و سى و هفتم ، رواياتى كه مناسب با اين باب است مىآيد .

باب 11 اثبات زنا با چهار بار اقرار

977 - 46224 - ( 1 ) امام باقر عليه السلام فرمود : « زنى نزد اميرالمؤمنين عليه السلام آمد و گفت : من زنا داده‌ام . حضرت رو از آن زن گرداند . زن دوباره برابر امام قرار گرفت و گفت : من زنا داده‌ام . امام مجددا رويش را از وى گرداند ولى
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 649 | السيد البروجردي / اسماعيل تبار / حسينى / حسينيان قمى