باب 16 عدم اجراى حدّ در سرزمين دشمن
827 - 46073 - ( 1 ) امام باقر عليه السلام بيان داشت : « اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود : در سرزمين دشمن ، بر احدى حدّ جارى نمىشود » .
828 - 46074 - ( 2 ) امام صادق عليه السلام از امام باقر عليه السلام و ايشان از اميرالمؤمنين عليه السلام نقل كند كه آن حضرت فرمود : « من بر كسى در سرزمين دشمن حدّ جارى نمىكنم تا آن كه از آن سرزمين خارج شود ؛ چرا كه مبادا غرورش او را وادار سازد تا به دشمن بپيوندد » .
829 - 46075 - ( 3 ) اميرالمؤمنين عليه السلام دربارهء گروهى كه در سرزمين دشمن ، خودشان را تحويل نمىدهند و مىخواهند نوشتهاى بگيرند تا بعدا به آنچه بر عهدهء آنان آمده است مطالبه نشوند ، فرمود : « اين شايسته نيست ؛ چرا كه جهاد در راه خدا براى آن است كه حدود الهى اجرا و مظالم به اهلش باز گردانده شود [ بنابراين نمىتوان به آنان امان نامه داد كه به حدّى كه بر آنان آمده ، مطالبه نشوند ] ولى اگر لشكر در سرزمين دشمن مىجنگد و كارى كرد كه مستلزم حدّ است ، با آنان مدارا شود تا از سرزمين دشمن خارج گردند ؛ آنگاه حدود الهى جارى شود تا غرور و عصبيت ، آنان را وادار نسازد كه به خاك دشمن پناهنده شوند » .
باب 17 حكم كسى كه عليه خودش به حدّى اقرار مىكند
830 - 46076 - ( 1 ) امام باقر عليه السلام از اميرالمؤمنين عليه السلام دربارهء مردى كه به حدّى بر خويش اعتراف كرده ولى اين كه معين نكرده آن حدّ چيست ، نقل مىكند كه : « حضرت دستور داد بر وى تازيانه زنند تا آن اندازه كه اجراى حدّ را از خويش منع كند » .