814 - 46060 - ( 6 ) امام باقر عليه السلام فرمود : « حقّ الله را تنها امام عفو مىكند و حقّ الناس را غير امام [ صاحب حقّ ] عفو مىكند » .
815 - 46061 - ( 7 ) امام باقر عليه السلام فرمود : « حقّ الله را تنها امام عفو مىكند و حقّ الناس را غير امام [ صاحب حقّ ] عفو مىكند » .
816 - 46062 - ( 8 ) عالم عليه السلام فرمود : « از حدودى كه براى خداوند عز و جل است ، غير از امام عفو نمىكند ؛ زيرا امام اختيار دارد اگر خواست ، عفو و اگر خواست ، مجازات كند و اما آنچه از حقّ مردم است ، پس اشكالى ندارد كه غير از امام از آن عفو كند پيش از آن كه به امام برسد و آنچه از براى خداوند عز و جل است نه مردم ؛ مثل زنا ، لواط و شرب خمر ، پس امام در آن مخيّر است ؛ اگر بخواهد ، عفو و اگر بخواهد ، مجازات كند و آنچه امام از آن عفو كند ، خداوند از آن عفو كرده است و آنچه بين مردم است ، پس قصاص سزاوارتر است » .
817 - 46063 - ( 9 ) امام مىتواند از هر گناهى كه بين بنده و خالقش مىباشد ، عفو كند و اگر امام از آن عفو كرد ، عفوش نافذ است . ولى اگر گناه بين دو بنده باشد ، امام نمىتواند عفو كند .
818 - 46064 - ( 10 ) متوكل به ابن سكيت گفت : « از ابن الرضا عليه السلام مسالهء سختى در حضور من بپرس . او پرسيد و گفت : چرا خداوند موسى عليه السلام را با عصا فرستاد ؟ . . . تا آنجا كه فرمود : و اما مردى كه به لواط اعتراف كرده ، به اختيار خودش بوده و بيّنهاى عليه وى شهادت نداده و حاكم ، وى را نگرفته است و اگر امامى كه از سوى خداست اختيار داشته باشد كه در راه خدا مجازات كند ، همو نيز اختيار دارد كه در راه خدا عفو كند . آيا شنيدهاى كه خداوند به سليمان مىفرمايد : اين عطاى ماست به هر كس كه مىخواهى ، ببخش و از هر كس كه مىخواهى ، امساك كن و حسابى بر تو نيست . خداوند بخشيدن را پيش از امساك ، ذكر كرده است » .
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 575
مساهمون: السيد البروجردي
ص٥٧٥