716 - 45962 - ( 2 ) اميرالمؤمنين على عليه السلام فرمود : « صلاحيت حكومت ، اجراى حدود و اقامهء نماز جمعه ، جز به دست امام نيست » .
717 - 45963 - ( 3 ) اميرالمؤمنين على عليه السلام فرمود : « سه كار است كه اگر انجام دهيد ، بلايى بر شما فرود نمىآيد :
جهاد با دشمنانتان ، آن زمان كه مرافعهء حدود را به نزد امامانتان مىبريد ، آنان دربارهء حدود به عدالت حكم و داورى كنند و مادامى كه جهاد را رها نسازيد » .
718 - 45964 - ( 4 ) امام صادق عليه السلام از پدرشان امام باقر عليه السلام و از پدرانشان عليهم السلام نقل فرمودند كه : « ابوبكر و عمر و عثمان مرافعهء حدود را به خاطر دانش اميرالمؤمنين عليه السلام به حدود الهى نزد ايشان مىبردند و استبداد به راى غير از نظر اميرالمؤمنين عليه السلام نمىداشتند . پس آنچه ايشان حكم مىفرمود ، مجاز مىدانستند » .
719 - 45965 - ( 5 ) امامصادق عليه السلام فرمود : « فرد خودش نمىتواند بر بنده وكنيزش بهجاى حاكم ، حدّ جارى سازد » .
720 - 45966 - ( 6 ) امام باقر عليه السلام فرمود : « اميرالمؤمنين عليه السلام دربارهء مردى كه دو نفر وى را آوردند و گفتند كه اين مرد زرهى را سرقت كرده است ، قضاوت كرد . آن مرد هنگامى كه بيّنه را ديد ، امام را سوگند داد و گفت : به خدا سوگند ! اگر رسول خدا صلى الله عليه و آله بود ، هرگز دستم را قطع نمىكرد . حضرت فرمود : چرا ؟ آن مرد گفت : چون خداوند وى را آگاه مىساخت كه من پاك هستم و او مرا به دليل پاكىام تبرئه مىكرد .
اميرالمؤمنين عليه السلام چون سوگند دادن مرد را ديد ، دو شاهد را خواست و به آنان گفت : از خدا پروا كنيد و دست اين مرد را به ستم نبريد و حضرت هر دو را سوگند داد .
آنگاه حضرت فرمود : يكى از شما دو شاهد ، دست اين را ببرد و ديگرى دست وى را نگاهدارد .
ولى چون اين دو نفر خواستند به بلندى و جايگاه اجراى حدود بروند تا دست آن مرد قطع شود ، مردم بهم ريختند تا آن كه در هم شدند و چون چنين شد ، آن دو شاهد مرد را در ميان جمعيت رها كردند و پا به فرار گذاشتند تا در مردم گم شدند .
پس از آن ، مردى كه آن دو نفر عليه وى شهادت داده بودند ، آمد و گفت : اى اميرالمؤمنين ، آن دو مرد بر من به ستم گواهى دادند و چون مردم بهم ريختند و در هم آميختند ، مرا رها ساختند و پا به فرار گذاشتند و اگر راست مىگفتند ، فرار نمىكردند و مرا رها نمىساختند .
اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود : هر كس اين دو شاهد را به من معرفى كند ، آنان را مجازات مىكنم . »
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 519
مساهمون: السيد البروجردي
ص٥١٩