570 - 45816 - ( 11 ) اميرالمؤمنين على بن ابيطالب عليه السلام فرمود : « كسى كه براى افترا زدن تازيانه خورده است ، شهادتش جايز نيست و ملاعنه نمىكند ؛ چون خداوند متعال در كتابش فرموده است : شهادتشان را هرگز نپذيريد . »
571 - 45817 - ( 12 ) مردى كه دست و پايش قطع شده بود [ يعنى حدّ الهى بر او جارى گشته بود ] نزد اميرالمؤمنين عليه السلام شهادتى داد . حضرت شهادتش را جايز دانست ؛ [ زيرا ] او توبه كرده و توبهاش شناخته شده بود .
572 - 45818 - ( 13 ) امام جعفر صادق عليه السلام ، از پدرشان عليه السلام از جدّشان عليه السلام روايات كردهاند كه : « مردى براى راهزنى دستش قطع شده بود ، او نزد اميرالمؤمنين عليه السلام شهادتى داد . حضرت دربارهء او از قومش تحقيق كرد ، آنان دربارهء وى خوبى گفتند . اميرالمؤمنين عليه السلام شهادت او را جايز دانست ؛ چون توبه كرده و توبهاش دانسته شده بود . »
ارجاعات
گذشت :
در بسيارى از روايات باب بيست و چهارم .
مىآيد :
در بسيارى از روايات باب يكم از ابواب حدّ قذف ، چيزى كه بر آن دلالت دارد .
باب 30 جواز شهادت مسلمانان عليه ساير ملل ولى عكس آن جايز نيست
573 - 45819 - ( 1 ) امام صادق عليه السلام فرمود : « شهادت مسلمانان بر همهء ملّتها جايز است ولى شهادت اهل ذمّه [ مسيحيان و يهوديانى كه در پناه اسلام هستند ] ، بر مسلمانان جايز نيست . »
574 - 45820 - ( 2 ) فقه الرضا عليه السلام : « روايت مىكنيم كه شهادت پيشگو و كاهن جايز نيست و شهادت مسلمانان دربارهء همهء ملّتها جايز است ولى شهادت اهل ذمّه بر مسلمانان جايز نيست . »