را بيم مىدهد و مىترساند . پس از آن ، اگر به جماعت مسلمانان حاضر گشت [ كه هيچ ] ؛ و گرنه خانهاش را بر رويش مىسوزاند و هر كس كه با جماعت مسلمانان همراه باشد ، غيبت او بر آنان حرام و عدالت وى ميانشان ثابت است . »
501 - 45747 - ( 3 ) عبداللّه بن مغيره گويد : « به امام رضا عليه السلام گفتم : مردى همسرش را طلاق داده و دو شاهد ناصبى را به شهادت گرفته است . حضرت فرمود : هر كس كه بر فطرت [ اسلام ] متولّد گردد و به صلاح خود شناخته شود ، شهادت او جايز است . »
502 - 45748 - ( 4 ) روايت مىكنيم كه : « هر كس بر فطرت زاييده شده و جرمى از او شناخته نشده است ، او عادل و شهادتش جايز است . »
503 - 45749 - ( 5 ) شهادت شاهدان در زنا جايز نيست مگر شهادت عادلان ؛ بنابراين اگر چهار نفر به زنا شهادت دهند ولى عدالتشان ثابت نگردد ، حدّ افترا را با تازيانه به آنان مىزنند و اگر سه عادل شهادت دهند و بگويند اينك نفر چهارم مىآيد ، بر آن سه نفر حد افترا ثابت است مگر اين كه چهار عادل در يك جا شهادت دهند .
504 - 45750 - ( 6 ) رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : « هر كس كه با مردم كار كند و به آنان ستم نكند ، با مردم سخن بگويد و به آنان دروغ نگويد ، به آنان وعده دهد و خلف وعده با آنان نكند ، چنين كسى از آنان است كه مروّتش كامل و عدالتش آشكار است . برادرى او واجب و غيبتش حرام است . »
505 - 45751 - ( 7 ) رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : « هر كس كه با مردم كار كند و به آنان ستم نكند ، با آنان سخن بگويد و به آنان دروغ نگويد ، به آنان وعده بدهد و خلف وعده با آنان نكند ، او از كسانى است كه مروّتش كامل و عدالتش ظاهر گشته و برادرى او واجب و غيبت او حرام است . »
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 413
مساهمون: السيد البروجردي
ص٤١٣