و اين بدان جهت است كه نماز ، پوشش و كفّارهء گناهان است و نمىتوان شهادت داد كه مرد نماز مىگزارد در صورتى كه به مصلّى حاضر نمىشود و به مسلمانان اعتنايى ندارد و تنها نماز و اجتماع براى نماز بدين دليل تشريع شده است كه نمازگزار از كسى كه نماز نمىخواند ، مشخص شود و كسى كه حافظ اوقات نماز است ، از كسى كه ضايع مىسازد ، شناخته گردد .
و اگر چنين نبود ، احدى نمىتوانست بر ديگرى شهادت به صلاح دهد ؛ چون كسى كه نماز نمىخواند ، صلاح در ميان مسلمانان ندارد .
چون رسول خدا صلى الله عليه و آله تصميم گرفت گروهى را در خانههاىشان آتش بزنند ؛ چون حضور در جماعت مسلمانان را ترك كرده بودند - با اين كه برخى از آنان در خانهاش نماز مىخواند ولى اين از او پذيرفته نيست و چگونه شهادت يا عدالت ميان مسلمانان از كسى كه حكم خدا و رسولش دربارهء او به آتش زدن وى در دل خانهاش جارى گشته است ، جايز باشد ؟ و باز رسول خدا پيوسته مىفرمود : كسى كه بىجهت همراه مسلمانان در مسجد نماز نخواند ، نماز ندارد . »
500 - 45746 - ( 2 ) ابن ابى يعفور گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : چگونه عدالت مرد در ميان مسلمانان شناخته مىشود تا شهادتش براى آنان و عليه آنان جايز باشد ؟
ابن ابى يعفور گويد : حضرت فرمود : اين كه او را با حيا و عفاف و خوددارى از شكم ، فرج ، دست و زبان بشناسيد و اين با اجتناب از گناهان كبيرهاى كه خداوند بر آنها وعدهء آتش داده است شناخته مىشود ؛ گناهانى از اين دست : شرابخوارى ، زنا ، ربا ، عقوق والدين ، فرار از جنگ و غير آن .
و آنچه بر همهء اينها دلالت دارد و همهء عيوبش را مىپوشاند به گونهاى كه تفتيش ماوراى آن از لغزشها و عيوبش بر مسلمانان حرام مىگردد و بر آنان واجب مىشود كه او را دوست بدارند و عدالتش را در ميان مسلمانان اظهار كنند ، همان توجه به نمازهاى پنجگانه است ؛ اگر بر آنان مواظبت داشته باشد و با حضور خويش در جماعت مسلمانان اوقات نماز را پاس دارد و از جماعت مسلمانان در مصلّاىشان جز به دليل ، تخلّف نورزد .
و اين بدان جهت است كه نماز پوشش و كفّاره گناهان است و اگر چنين نبود ، احدى نمىتوانست كه بر كسى شهادت به صلاح و شايستگى بدهد . چون كسى كه نماز نخواند ، صلاح در ميان مسلمانان ندارد ؛ چرا كه دربارهء او از سوى خدا و رسول او حكم آمده كه او را در دل خانهاش آتش بزنند .
و رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده است : كسى كه از ما مسلمانان در مسجد بدون جهت نماز نخواند ، نماز ندارد و رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : غيبت نيست [ يعنى جايز نيست ] مگر براى كسى كه در دل خانهاش نماز گزارد و از جماعت ما اعراض كند و هر كس كه از جماعت مسلمانان اعراض كند ، غيبتش واجب و عدالتش ميان مسلمانان ساقط و دورى از وى لازم است و اگر او را نزد امام مسلمانان ببرند ، امام او
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 411
مساهمون: السيد البروجردي
ص٤١١