373 - 45619 - ( 5 ) اميرالمؤمنين على عليه السلام دربارهء دو نفر كه بر مردى شهادت دادند كه سرقت كرده و دست او قطع شد و سپس يكى از اين دو برگشت و گفت : بر من مشتبه شده بود ، قضاوت كرد كه : « نيمى از ديهء دست برعهدهء اوست ولى دستش قطع نمىگردد و اگر هر دو با هم از شهادت برگردند و بگويند كه بر ما مشتبه شده است ، هر دو تنها در اموالشان ضامن ديهء دست هستند . »
374 - 45620 - ( 6 ) اگر چهار شاهد عادل بر مردى شهادت به زنا ، يا دو نفر عليه يك نفر شهادت به كشتن فردى يا سارقى بدهند و آن كس كه عليه او به زنا شهادت دادهاند ، سنگسار گردد و آن كس كه عليه او به كشتن شهادت دادهاند كشته شود و آن كس كه عليه او به سرقت شهادت دهند دستش قطع گردد ، سپس دو شاهد از شهادت خويش برگردند و بگويند ما در اين شهادتى كه داديم اشتباه كرديم و مردى را بياورند و بگويند كه اين همان است كه قتل و اين همان است كه سرقت و اين همان است كه زنا كرده است ، حضرت فرمود : « بر اين دو شاهد ، ديهء مقتولى كه كشته شده و ديهء دستى كه به خاطر شهادت اين دو قطع گرديده ثابت مىشود و شهادت اين دو ، بر نفر دوّمى كه عليه او شهادت دادهاند ، پذيرفته نمىشود و اگر بگويند كه ما قصد عمد داشتهايم ، دست هر دو در خصوص سرقت بريده مىگردد . »
ارجاعات
گذشت :
در روايات باب نهم و باب دهم و باب يازدهم ، مناسب اين باب .
باب 13 حكم شهادت زن
و دو نفر از مردان ( عادل ) خود را ( بر اين حقّ ) شاهد بگيريد ؛ و اگر دو مرد نبودند ، يك مرد و دو زن از كسانى كه مورد رضايت و اطمينان شما هستند ، انتخاب كنيد ؛ ( و اين دو زن ، بايد با هم شاهد قرار گيرند ) ، تا اگر يكى انحرافى يافت ، ديگرى به او يادآورى كند .
« 1 » 375 - 45621 - ( 1 ) اميرالمؤمنين عليه السلام دربارهء فرمودهء خداوند متعال كه : تا اگر يكى انحرافى يافت ، ديگرى به او يادآورى كند ، فرمود : « اگر يكى از اين دو از شهادت گمراه شد و آن را فراموش كرد ، آن زن ديگر او را متذكّر شهادت كند و هر دو در اداى شهادت بپاخيزند . خداوند شهادت دو زن را برابر با شهادت يك
هامش
( 1 ) . بقره 2 / 282 .