1896 - 47145 - ( 74 ) ابوعلى خراسانى از يكى از مواليان ( نزديكان ) امام سجاد عليه السلام روايت كرده است كه او گفت : « در خلوتى همراه حضرت بودم . گفتم : مرا بر شما حقّى است ؛ آيا دربارهء اين دو مرد برايم نمىگوييد ؟ ( دو مرد كنايه از فلانى و فلانى است ) حضرت فرمود : اين دو كافرند و هر كس كه اين دو را دوست بدارد ، كافر است . »
1897 - 47146 - ( 75 ) ابوحمزه ثمالى گويد : « از امام سجاد عليه السلام دربارهء اين دو سؤال شد . حضرت فرمود : اين دو كافرند و هر كس كه اين دو را به ولايت گيرد ، كافر است . »
روايات امام سجاد و امام باقر و امام صادق عليهم السلام با اسناد گوناگون يكديگر را تاييد مىكند كه اينان فرمودهاند : « سه نفر را خداوند در روز قيامت نگاه نمىكند و آنان را پاك نمىسازد و براى آنان عذاب دردناكى است ؛ كسى كه مىگويد : امام است با اين كه امام نيست و كسى كه امامت امامى از سوى خدا را انكار كند و كسى كه بگويد اين دو ، در اسلام بهرهاى دارند و از طريق ديگر ( به جاى اين دو ) آمده :
براى دو نفر اول . از طريق ديگرى ( به جاى اين دو ) آمده : براى دو نفر اعرابى ( باديه نشين ) در اسلام بهرهاى باشد . پس از آن گويد : روايات ديگرى هم از اين سه امام كه نام برديم و از فرزندانشان عليهم السلام هست و اين روايات با دينى كه از امامان معلوم است و هر كس كه در حال امامان تامل كند آن را در مىيابد ، تاييد مىشود ؛ چرا كه اينان نظرشان دربارهء كسانى كه بر اميرالمؤمنين عليه السلام خويش را مقدم داشتند و نيز هر كس كه دين اينان را بپذيرد ، اين است كه اينان كافرند . »
1898 - 47147 - ( 76 ) ابان بن عبدالرحمن گويد : « از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : كمترين چيزى كه فرد بدان از اسلام خارج شود ، اين است كه نظرى بر خلاف حقّ داشته باشد و بر آن بماند . حضرت فرمود : هر كس كه به ايمان كفر ورزد ، عملش تباه شود و حضرت فرمود : آن كس كه به ايمان كفر مىورزد ، همان كسى است كه به آنچه خداوند بدان دستور داده عمل نمىكند و به آن خشنود نيست . »
1899 - 47148 - ( 77 ) جابر گويد : « از امام صادق عليه السلام دربارهء فرمودهء خداوند كه : بعضى از مردم ، معبودهايى غير از خداوند براى خود انتخاب مىكنند و آنان را چون خدا دوست مىدارند ، « 1 » پرسيدم . جابر گويد : حضرت فرمود : اينان دوستان فلانى و فلانى و فلانى اند ، آنان را امام خويش گرفتند ؛ نه آن امامى كه خداوند او را براى مردم امام قرار داد و بر همين پايه است كه خداوند تبارك و تعالى فرمايد : و آنها كه ستم كردند ، ( و معبودى غير خدا برگزيدند ) هنگامى كه عذاب الهى را مشاهده كنند ، خواهند دانست كه تمام قدرت ، از آنِ خداست و خدا داراى مجازات شديد است ؛ ( نه معبودهاى خيالى كه از آنها مىترسند ) .
در آن هنگام رهبران ( گمراه و گمراه كننده ) از پيروان خود ، بيزارى مىجويند . . . تا فرمودهء خداوند متعال كه : و هرگز از آتش ( دوزخ ) خارج نخواهند شد . « 2 » جابر گويد : سپس امام باقر عليه السلام فرمود : به خدا سوگند ! اينان از امامان ستم و پيروان آنان هستند . »
هامش
( 1 ) - بقره ، 2 / 165
( 2 ) - بقره ، 2 / 165 - 167