شنيدهاى كه خداوند متعال در كتابش مىگويد : بعضى از رسولان را بر بعضى ديگر برترى داديم . خدا با برخى از آنها سخن مىگفت ؛ و بعضى را درجاتى برتر داد و به عيسى بن مريم نشانههاى روشن داديم و او را با روح القدس تاييد نموديم ؛ ( ولى فضيلت و مقام آن پيامبران مانع اختلاف امتها نشد ) و اگر خدا مىخواست كسانى كه بعد از آنها بودند ، پس از آن همه نشانههاى روشن كه براى آنها آمد ، جنگ و ستيز نمىكردند ( اما خدا مردم را مجبور نساخته و آنها را در پيمودن راه سعادت آزاد گذارده است ) ؛ ولى اين امتها بودند كه با هم اختلاف كردند . بعضى ايمان آوردند و بعضى كافر شدند .
« 1 » » و چون اختلاف افتاد ، ما به خدا ، دينش ، پيامبر صلى الله عليه و آله ، كتاب و حقّ سزاوارتريم ؛ بنابراين ما همانهاييم كه ايمان آوردند و آنان همانها كه كافر شدند و خداوند از ما خواسته تا با آنان بجنگيم و ما بر طبق خواست او و دستور و ارادهاش با آنان جنگيدهايم . »
1894 - 47143 - ( 72 ) محمد بن مسلم ثقفى گويد : « از امام باقر عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : دين ندارد كسى كه اطاعت كسى را كه عصيان خدا مىكند ، پذيرفته است و دين ندارد كسى كه افتراى باطلى را بر خدا پذيرفته است و دين ندارد كسى كه به انكار چيزى از نشانههاى خدا تن داده است . »
1895 - 47144 - ( 73 ) عمرو بن ثابت گويد : « از امام باقر عليه السلام دربارهء فرمودهء خداوند متعال كه : بعضى از مردم ، معبودهايى غير از خداوند براى خود انتخاب مىكنند و آنها را همچون خدا دوست مىدارند « 2 » ، پرسيدم . عمرو بن ثابت گويد : حضرت فرمود : به خدا سوگند ! اينان دوستان فلان و فلان و فلان هستند كه اينان را امام خويش گرفتهاند ؛ نه امامى را كه خداوند او را براى مردم امام قرار داده است و اين همان فرمودهء خداوند است كه : و آنها كه ستم كردند ، ( و معبودى غير خدا برگزيدند ) هنگامى كه عذاب الهى را مشاهده كنند ، خواهند دانست كه تمام قدرت ، از آنِ خداست ؛ و خدا داراى مجازات شديد است ؛ ( نه معبودهاى خيالى كه از آنها مىهراسند ) . در آن هنگام رهبران ( گمراه و گمراه كننده ) از پيروان خود ، بيزارى مىجويند ، و كيفر خدا را مشاهده مىكنند ، و دستشان از همه جا كوتاه مىشود . ( و در اين هنگام ) پيروان مىگويند : كاش بار ديگر به دنيا بر مىگشتيم ، تا از آنها [ / پيشوايان گمراه ] بيزارى جوييم ، آن چنان كه آنان ( امروز ) از ما بيزارى جستند ( آرى ) ، خداوند اين چنين اعمال آنها را به صورت حسرت به آنان نشان مىدهد ؛ و هرگز از آتش ( دوزخ ) خارج نخواهند شد . « 3 » پس از آن امام باقر عليه السلام فرمود : اينان به خدا سوگند ! امامان ستمگران و پيروان آنهايند . »
هامش
( 1 ) - بقره ، 2 / 253
( 2 ) . بقره ، 2 / 165 .
( 3 ) . بقره ، 2 / 165 - 167 .