باب 32 ادلّهء اثبات سرقت برده
1754 - 47002 - ( 1 ) امام صادق عليه السلام فرمود : « اگر برده خود عليه خويش به سرقت اعتراف كند ، دستش بريده نمىشود ولى اگر دو شاهد عليه او گواهى دهند ، بريده مىشود » .
1755 - 47003 - ( 2 ) در فقه الرضا عليه السلام آمده است كه : « اگر برده عليه خويش به سرقت اعتراف كند ، دستش بريده نمىشود و مالكش به عهده نمىگيرد ؛ چرا كه برده در مال غير خودش [ يعنى مالكش ] اقرار كرده است » .
ارجاعات
گذشت :
در روايت هشت از باب سه ، فرمودهء امام معصوم عليه السلام كه : « اگرغلامى عليه خويش نزد امام يك بار اقرار كند كه سرقت كرده است ، امام دست وى را قطع مىكند و كنيز اگر عليه خويش نزد امام به سرقت اقرار كند ، امام دستش را قطع مىكند » .
شيخ طوسى رحمه الله گويد : « توجيه اين روايت آن است كه آن را بر موردى حمل كنيم كه به اقرار ، بيّنه افزوده شود و البته ممكن است حمل بر تقيه يا حمل عبد و امة بر آزادها شود ؛ چرا كه آزادها بندگان و بردگان الهى هستند » .
باب 33 شركت در سرقت
1756 - 47004 - ( 1 ) امام باقر عليه السلام فرمود : « اميرالمؤمنين عليه السلام دربارهء گروهى كه شترى را كشتند و آن را خوردند ، از آنها پرسيد كه : كدام يك از شماها شتر را كشته است ؟ همه بر خويش شهادت دادند كه همگى با هم شتر را كشتهاند و شخص معينى را ذكر نكردند . حضرت حكم داد كه دست راست همه قطع شود » .
1757 - 47005 - ( 2 ) اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود : « اگر گروهى در سرقت شريك باشند ، دست همه بريده مىشود » .
ارجاعات
گذشت :
رواياتى كه با عموم و اطلاقش بر اين مفاد دلالت دارد .