است بنابراين كشمشى كه در ميان برنج يا كبّه يا درون چيزى ( مانند دلمه ) و مثل اينها قرار داده مىشود اشكالى ندارد اگر چه آبى در آن وارد شود و بجوشد تا چه رسد به اين كه مشكوك باشد .
( 1 )
مسألهء 22 - ظاهر آن است كه حرمت آنچه كه خود به خود مىجوشد از اقسام عصيرى كه گفتيم حرام است
، بر طرف نمىشود مگر اين كه سركه شود مانند شراب ؛ زيرا شراب فقط وقتى حلال مىشود كه با انقلاب ، سركه شود و ذهاب دو ثلث در آن نتيجهاى ندارد . و اما حرمت آنچه كه به وسيله آتش و مانند آن مىجوشد ، به ذهاب دو ثلث آن ، بر طرف مىگردد و احتياط آن است كه به وسيله آتش يا چيزى كه او را به جوش درآورد ، باشد - نه به هوا و طولانى بودن مكث آن - البته ذهاب دو ثلث آن لازم نيست كه در حال جوشيدن آن باشد بلكه ذهاب دو ثلث در صورتى كه منتسب به آتش باشد و لو به ضميمه آنچه كه بعد از جوشيدن و قبل از آنكه سرد شود ، از آن كم مىشود ، باشد ، پس اگر آب انگور در ديگى باشد كه روى آتش است و بجوشد تا آنكه نصف آن - سه ششم آن - برود سپس ديگ را روى زمين قرار دهد و قبل از آنكه سرد شود يك ششم ديگر آن به وسيله بالا رفتن بخار برود در حلال بودن آن كفايت مىكند .
( 2 )
مسألهء 23 - اگر آب انگور جوشان قبل از آنكه دو ثلث آن از بين برود ، شيره شود
بنابر احتياط ، در حلال بودن آن كافى نيست .
( 3 )
مسألهء 24 - اگر آب انگور با آب مخلوط شود سپس بجوشد و دو ثلث مجموع آنها از بين برود در حلال بودن آن اشكال است
مگر اينكه معلوم شود كه دو ثلث آب انگور از بين رفته است .
( 4 )
مسألهء 25 - اگر مقدارى آب انگور نجوشيده روى آب انگورى كه مىجوشد ، قبل از ذهاب دو ثلث آن ، ريخته شود
واجب است كه دو ثلث مجموع آنچه كه از آب انگور اول ، باقى مانده با آنچه كه مرتبه دوّم روى آن ريخته شده ، از بين برود و آنچه كه ابتداء از آب انگور اولى ، از بين رفته حساب نمىشود ؛ پس اگر در ديگ نه رطل آب انگور باشد و بجوشد تا اينكه سه رطل آن از بين رود و شش رطل باقى بماند سپس نه رطل ديگر روى آن بريزد و پانزده رطل گردد واجب است كه بجوشد تا ده رطل از بين رود و پنج رطل باقى بماند و از بين رفتن نه رطل و باقى ماندن شش رطل آن كفايت نمىكند البته اصل اين كار خلاف احتياط است ، پس احتياط آن است كه هر كدام آنها جداگانه پخته شود اگر چه آنچه كه ذكر كرديم وجهى دارد .
( 5 )
مسألهء 26 - اشكالى ندارد كه قبل از ذهاب دو ثلث ، چيزى مانند كدوى حلوايى و گلابى و سيب و غير آنها ، در آب انگور ريخته شود
و در آن بپزد تا آنكه دو ثلث آن از بين برود ؛ پس اگر حصير حلال شود آنچه كه توى آن پخته نيز حلال مىشود ، ولى اگر آنچه كه توى آن انداخته شده ، از چيزهايى باشد كه آب انگور را به خودش جذب مىكند حلال بودن آن حتما به ذهاب