( 1 )
گفتارى در مورد وقت وجوب فطره
( 2 ) وقت وجوب زكات فطره هنگام داخل شدن شب عيد است و وقت پرداختن آن تا ظهر روز عيد ادامه دارد و افضل بلكه احوط آن است كه ( پرداختن را ) بروز تأخير بيندازد ( و در روز عيد بپردازد ) .
و اگر نماز عيد را مىخواند احتياط را ترك نكند كه قبل از نماز عيد ، زكات فطره را بدهد .
و اگر وقت دادن زكات گذشت و زكات را جدا كرده باشد بايد آن را به مستحقّ بدهد و اگر جدا نكرده باشد احتياط ( واجب ) آن است كه زكات ساقط نمىشود بكله آن را به قصد قربت و بدون نيّت ادا و قضا مىپردازد .
( 3 )
مسألهء 1 - مقدّم داشتن زكات فطره بر ماه رمضان جايز نيست
، بلكه ( تقديم آن ) به هيچ نحو جايز نيست ، البته مانعى ندارد به فقير قرض دهد ، و بعد از آن و در وقت وجوب ، قرض را به عنوان فطره حساب نمايد .
( 4 )
مسألهء 2 - جدا كردن فطره و معيّن كردن آن در مال مخصوصى
از اجناس و يا جدا گذاشتن قيمت آن از نقدينهها جايز است ؛ و احوط بلكه صحيحتر آن است كه در جدا كردن قيمت به نقدينه و پول اكتفا كند . و اگر كمتر از مقدارى كه بر او واجب است جدا كند حكم اختصاص به آن دارد و باقى مانده همچنان جدا نشده باقى مىماند ، و اگر آن را در مالى بيش از مقدار زكات كنار بگذارد ، جدا شدن آن با اين عمل بطورى كه آن مقدار جدا شده بين مالك و زكات مشترك باشد مشكل است ؛ البته اگر زكات را در مالى كه بين مالك و شخص ديگرى به طور مشاع مشترك است تعيين كند و سهم او به مقدار زكات يا كمتر از آن باشد اظهر آن است كه با اين عمل زكات جدا و معيّن مىشود . و اگر وقت اداى زكات بگذرد و آن را در وقت جدا كرده باشد مىتواند اداى آن را به مستحقّ ، تأخير اندازد ، خصوصا با ملاحظه كردن بعضى مرجّحات ؛ اگر چه ( در صورت تأخير ) با تمكّن از پرداخت و بودن مستحقّ اگر تلف شود ضامن آن است ، بر خلاف جايى كه متمكّن از پرداخت آن نباشد كه ضامن نيست مگر اينكه در نگهدارى آن كوتاهى شود ( كه در اين صورت ) مانند ساير امانتها ( ضامن است ) .
( 5 )