رمى نمايند . پس اگر نائب وظيفهاش را انجام دهد سپس عذر ( از منوب عنه ) بر طرف شود ، در صورتى كه با يأس از توانايى خود او را نيابت داده ، اعاده بر او واجب نيست و گرنه بنابر احتياط اعادهاش واجب است .
( 1 )
مسألهء 10 - اگر غير شخص معذور مثلا مانند ولىّ او از بر طرف شدن عذرش مأيوس شود
اذن خواستن از او در نيابت ، واجب نيست ، اگر چه موافق احتياط است . و اگر توانايى بر اذن دادن نداشته باشد ( مانند بيهوش ) اين اذن معتبر نيست .
( 2 )
مسألهء 11 - اگر بعد از گذشت روز ، شك كند كه آيا وظيفه آن روز را انجام داده است يا نه ؟
نبايد اعتناء كند ، و اگر بعد از آنكه وارد رمى جمرهء بعدى شده در اصل رمى جمرهء جلويى و يا در صحت رمى آن شك نمايد ، نبايد اعتناء به اين شك كند ، كما اينكه اگر بعد از فارغ شدن و يا گذشتن از آن ، در صحت آنچه كه انجام داده شك نمايد بايد بنا را بر صحت آن بگذارد ، و اگر قبل از آنكه وارد رمى جمره بعدى شود در عدد ( سنگهايى كه زده ) شك نمايد و احتمال كمبود بدهد واجب است كه آن را رمى نمايد تا ( زدن ) هفت تا را احراز كند و بنابر احتياط حتى در صورتى كه از آن منصرف شده و به چيز ديگرى هم مشغول شده باشد ( بايد آن را رمى كند تا يقين نمايد ) و اگر بعد از آنكه وارد جمره بعدى شد ، در عدد رمى جمرهء جلويى شك نمايد ، چنانچه رمى چهارسنگ را احراز نموده ( يقين دارد ) و در بقيّه شك دارد ، بنابر احتياط آنها را كامل مىكند ؛ بلكه همچنين است اگر بعد از آنكه رمى جمرهء بعدى را تمام نموده در عدد جمره جلويى شك نمايد ، و اگر شك نمايد كه آيا چهار سنگ زده يا كمتر ؟ بايد بنا را بر زدن چهار تا بگذارد و بقيه را رمى نمايد .
( 3 )
مسألهء 12 - اگر بعد از گذشتن روز يقين كند كه يكى از جمرات سهگانه را نزده است
جايز است كه اكتفاء به قضاء رمى جمرهء عقبه نمايد ؛ و احتياط آن است كه رمى همه را قضاء نمايد .
و اگر بعد از آنكه هر سه جمره را رمى كرد به كمبود سه سنگ و يا كمتر از يكى از آنها يقين پيدا كند بايد هر سه جمره را هر چه كه احتمال كسرى مىدهد بزند . و اگر در همين فرض به كمبود يكى از آنها از چهار سنگ يقين پيدا كند بعيد نيست كه اكتفاء به رمى جمره عقبه و تكميل كسرى در آن جايز باشد . و احتياط آن است كه تمام وظيفهء ( هفت سنگ ) را در مورد جمرهء عقبه انجام دهد ؛ و احتياط بيشتر آن است كه عمل رمى را در هر سه جمره از نو بجا آورد .
( 4 )
مسألهء 13 - اگر بعد از گذشتن روزهاى سهگانه رمى ، يقين كند كه يكى از روزها را رمى ننموده است
و خصوص آن روز را نداند ( كه كدام روز بوده است ) بايد با مراعات ترتيب ، رمى تمام هر سه روز را قضاء نمايد ؛ اگر چه احتمال داده مىشود كه اكتفا به قضاى روز آخر ، جايز باشد .