باقى مانده بايد روزه را در آن ماه در جاى خودش بگيرد ؛ ليكن بين آن سه روز و هفت روز ، فاصله بيندازد ، و اگر ماه گذشته باشد قربانى واجب است ، كه آن را در منى ذبح كند و لو به اينكه نايب بگيرد .
( 1 )
مسألهء 26 - اگر بتواند روزه بگيرد و نگيرد تا فوت نمايد
، بايد ولىّ او سه روز را از او قضا نمايد ، و احتياط آن است كه هفت روز را هم قضا نمايد .
( 2 )
سوّم : از واجبات منى تقصير است .
( 3 )
مسألهء 27 - بعد از ذبح واجب است سر بتراشد يا تقصير نمايد
و بين آن دو مخير است ، مگر چند دسته :
اوّل : زنان كه بر آنها تقصير ( واجب ) است نه حلق ؛ پس اگر سر را بتراشند كفايتشان نمىكند .
دوّم : صروره يعنى كسى كه اوّلين حج او است ؛ كه احتياطا بر او حلق ( واجب ) است .
سوّم : ملبّد و او كسى است كه موى سرش را - با چيز چسبندهاى مانند عسل يا صمغ به منظور جلوگيرى از شپش و مانند آن چسبانده است كه بنابر احتياط بر اين شخص سر تراشيدن ( واجب ) است . چهارم : كسى كه موى خود را جمع نموده و پيچانده و گره زده است كه بنابر احتياط بر اين شخص سر تراشيدن ( واجب ) است . پنجم : خنثاى مشكل كه اگر از اين سه دستهء اخير نباشد بر او تقصير واجب است و گرنه بنابر احتياط بايد بين تقصير و حلق جمع نمايد .
( 4 )
مسألهء 28 - در تقصير ، چيدن مقدارى از مو يا ناخن به هر وسيلهاى كه بخواهد كفايت مىكند
، ولى بهتر آن است كه مقدارى هم از مو و ( هم از ) ناخن را بگيرد . و براى كسى كه بايد حلق نمايد احتياط آن است كه همهء سرش را بتراشد ، و در تقصير و حلق جايز است كه خودش انجام دهد يا به ديگرى واگذار نمايد ، و در هر دو نيّت با شرايطش واجب است ، و بايد خودش نيّت كند و بهتر آن است كه وقتى به ديگرى موكول نموده او هم نيّت كند .
( 5 )
مسألهء 29 - اگر سر تراشيدن بر او تعيّن پيدا كرده و بر سرش موئى نباشد
، تيغ كشيدن بر سرش كافى است و كفايت از تراشيدن مىكند ، و اگر كسى كه مو ندارد بين تقصير و حلق مخير باشد بر او متعين است كه تقصير نمايد . و اگر موئى حتى در ابرو نداشته باشد ، و ناخنى ( هم ) نباشد ، براى او كشيدن تيغ بر سرش كفايت مىكند .
( 6 )
مسألهء 30 - اكتفاء به كوتاه كردن موى عانه ( زير ناف ) يا زير بغل اشكال دارد
، و تراشيدن ريش نه از تقصير كفايت مىكند و نه از حلق .
( 7 )
مسألهء 31 - احتياط آن است كه حلق و تقصير در روز عيد باشد
اگر چه بعيد نيست كه تأخير