تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التوحيد ( اسرار توحيد يا ترجمه كتاب توحيد ) ( فارسى ) — صفحة 162

مساهمون:

ص١٦٢
است كسى را كه او را بآفريدگانش تشبيه كرده آيا نمى بينى كه فرموده
وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ
و معنى آن اينست كه در وقتى كه گفتند يا زيرا كه گفتند كه زمين همهء آن يك قبضه او است در روز قيامت و آسمانها پيچيده شده‌اند بدست راست او چنان كه خداى عز و جل فرموده كه
وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِذْ قالُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ عَلى بَشَرٍ مِنْ شَيْءٍ
يعنى و تعظيم نكردند جهودان خدا را حق تعظيم كردن او و چنان كه سزاى تعظيم او باشد و او را نشناختند چنان كه حق شناخت او است چون گفتند كه فرو نفرستاده است خدا بر آدميزادهء هيچ چيز را از وحى و احكام شرع انزال كتب و ارسال رسل نكرده پس خودش را از قبضه و يمين تنزيه و دور فرموده و فرموده كه
سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ
يعنى پاك و منزه ميشمارم او را از آنچه لائق بجنابش نباشد از قبضه و يمين و برتر است از آنچه شرك مىآورند و شريك او ميسازند . حديث كرد ما را احمد بن محمد بن هيثم عجلى « ره » گفت كه حديث كرد ما را احمد بن يحيى بن ذكريا قطان گفت كه حديث كرد ما را بكر بن عبد اللَّه بن حبيب گفت كه حديث كرد ما را تميم بن بهلول از پدرش از ابو الحسن عبدى از سليمان بن مهران كه گفت حضرت صادق ( ع ) را سؤال كردم از قول خداى عز و جل
وَ الْأَرْضُ جَمِيعاً قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ
فرموده كه قصد ميفرمايد پادشاهيى را كه هيچ كس با او آن را مالك نميشود و قبض از خداى تعالى در جاى ديگر منع است و بسط از او اعطاء و وسعت دادن چنان كه خداى عز و جل فرموده كه
وَ اللَّهُ يَقْبِضُ وَ يَبْصُطُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
يعنى و خدا ميگيرد و مىگشايد و بسوى او باز گردانيده ميشويد به اين معنى كه عطاء مىكند و وسعت ميدهد و منع ميفرمايد و تنگ ميگيرد و قبض از آن جناب عز و جل در وجه ديگر گرفتن است و گرفتن در وجهى قبول و پذيرفتن است از او چنان كه فرموده
وَ يَأْخُذُ الصَّدَقاتِ
كه ترجمه‌اش اينست كه و ميگيرد خدا صدقه‌ها را يعنى آنها را از اهل و صاحبان آنها قبول ميفرمايد و بر آنها ثواب ميدهد عرض كردم پس قول آن جناب عز و جل
وَ السَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ
يعنى چه فرمود كه يمين دست است و دست قدرت و قوت و توانائى است خداى عز و جل ميفرمايد كه
وَ السَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ
بقدرته