و بر طرف نشود ، و قدرى از آن را باقى بگذار ؛ زيرا كه رفتن آن ، رفتن حيا است » .
3786 / 6 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از على بن اسماعيل ، از عبيد اللَّه بن و اصل ، از عبداللَّه بن سنان روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « به برادرت وثوق و اعتماد مكن ، همهء وثوق و اعتماد ؛ زيرا كه افتادن انس و گستاخى و فرو گذاشتن ، استقاله نمىشود و باز پس نمىتوان كرد » « 1 » .
3787 / 7 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از عمر بن عبد العزيز ، از معلّى بن خنيس و عثمان بن سليمان نخّاس ، از مفضّل بن عمر ويونس بن ظبيان روايت كرده است كه گفت :
امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « برادران خود را به دو خصلت بيازماييد . پس اگر آن دو خصلت در ايشان باشد ، فبها ، والّا ، پس دورى كن ، بعد از آن ، دورى كن ، بعد از آن ، دورى كن . يكى محافظتش بر نمازها در اوقات آنها ، و ديگر نيكى با برادران در آسانى و دشوارى » .
باب
29 . باب
3788 / 8 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از عمر بن عبد العزيز ، از جميل بن درّاج روايت كرده است كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : «
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
را ترك مكن ، و هر چند كه بعد از آن شعرى باشد » .
3789 / 9 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن خالد ، از محمد بن على ، از حسن بن على ، از يوسف بن عبد السّلام ، از سيف بن هارون مولاى آل جعده كه گفت : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : «
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
را بنويس از نيكوترين كتابت خويش ؛ « 2 » و باء را مكش ، تا آنكه سين را بلند كنى » .
3790 / 10 . از او ، از على بن حكم ، از حسن بن سرّى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود : « منويس كه :
« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ »
. از براى فلانى ( يعنى اين نامهاى است از براى فلانى ) ، و باكى نيست كه بر پشت نامه بنويسى كه از براى فلانى » .
هامش
( 1 ) . و مراد اين است كه ، كسى كه بىتأمل و انديشه در امرى داخل شود ، در بليّهاى افتد كه راهى به سوى رفع آن نباشد . ( مترجم )
( 2 ) . يعنى در جايى از نامه كه از هر جايى بهتر باشد ، چون صدر ، يا از هر چه در نامه مىنويسى ، خوشتر بنويس و بيشتر در نوشت آن سعى كن . و اين معنى ظاهرتر است ؛ چه بعد از اين مىفرمايد : و باء را . . . . ( مترجم )