تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 71

مساهمون:

ص٧١
فاش كند ، چون كسى باشد كه به آن آغاز كرده و آن را به جا آورده . و هر كه مؤمنى را به چيزى سرزنش كند ، نميرد ، تا خود مرتكب آن چيز شود » . 2755 / 3 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از ابن محبوب ، از عبداللَّه بن سنان ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « هر كه مؤمنى را به گناهى سرزنش كند ، نميرد ، تا آن گناه را مرتكب گردد » . 2756 / 4 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند ، از احمد بن محمد بن خالد ، از ابن فضّال ، از حسين بن عمر بن سليمان ، از معاويه بن عمّار ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « هر كه برادر خود را ملاقات كند به چيزى كه او را سرزنش كند ، خداى - تعالى - او را در دنيا و آخرت سرزنش كند » . باب در بيان غيبت و بهتان

148 . باب در بيان غيبت و بهتان « 1 »

2757 / 1 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از نوفلى ، از سكونى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : غيبت ، در تباهى دين مسلمان ، شتابان‌تر است از خوره ، در اندران او » . و فرمود كه : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : نشستن در مسجد براى انتظار كشيدن نماز ، عبادت است ، مادام كه حدث از او سر نزند . عرض شد كه : يا رسول اللَّه ! چه حدث مىكند كه موجب اين باشد كه نشستنش عبادت نباشد ؟ فرمود كه : غيبت كردن » . 2758 / 2 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن ابى عمير ، از بعضى از اصحاب خويش ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « هر كه در حقّ مؤمنى بگويد ، آنچه را كه هر دو چشمش آن را ديده و هر دو گوشش آن را شنيده ، چنين كسى از جملهء آنان است كه خداى عز و جل در حقّ ايشان فرموده است كه :
« إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا
هامش
( 1 ) . و غيبت - به كسر غين - ، بدگويى كردن است در پسِ سر مؤمنى ، به آنچه در او باشد ، كه اگر بشنود ، او راى بد آيد ، و بايد كه آن سخن ، قابليّت بد آمدن داشته باشد . پس اگر كسى از آنچه مدح و تعريف باشد ، او راى بد آيد ، داخل در اين باب نيست ، چنان كه اگر كسى از سخن بد كه در بارهء او گويند ، بدش نيايد ، از اين باب بيرون نيست . و آنچه بعضى از صلحا مىكنند كه مردم راى در غيبت خويش اذن مىدهند ، عين خطا است ؛ چه ترغيب است در فعل حرام . بلى ، اگر بعد از وقوع آن ، كسى غيبت‌كننده راى حلال كند ، فعلى است حميده و شغلى است پسنديده . و آنچه در ميان فارسيان مشهور است ، غيبت ، به فتح غين است ، و بهتان ، بدگويى دروغ است . ( مترجم )