تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 537

مساهمون:

ص٥٣٧
اسحاق گفت كه : در روزگار خود اين را ترك نكردم ، مگر يك مرتبه ، و عقرب مرا زد . 3427 / 7 . احمد بن محمد ، از على بن حسن ، از عبّاس بن عامر ، از ابو جميله ، از سعد اسكاف روايت كرده است كه گفت : شنيدم از آن حضرت كه مىفرمود : « هر كه اين كلمات را بگويد ، من از برايش ضامنم كه هيچ عقرب و جنبنده‌اى به او نرسد ، تا صبح كند : أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ . . . إِنَّ رَبِّي عَلى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ؛ پناه مىبرم به سخنان خدا كه تمام و كامل‌اند ، آنها كه درنمىگذرد آنها را نيكوكار و نه نابكارى ، از بدى آنچه آفريده ، و از بدى آنچه خلق كرده ، و از بدى هر جنبنده‌اى كه او فراگيرنده است موى پيشانى آن را . به درستى كه پروردگار من بر راه راست است » . 3428 / 8 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از على بن حكم ، از على بن ابى حمزه ، از امام موسى كاظم عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله در بعضى از جنگ‌هاى خويش بود ، در وقتى كه اصحاب به خدمتش از كيك‌ها شكايت كردند كه به ايشان اذيّت مىرسانند . فرمود كه : چون يكى از شما خوابگاه خود را فراگيرد و بخوابد ، بگويد كه : أَيُّهَا الْأَسْوَدُ الْوَثَّابُ . . . أَنْ يَؤُوبَ الصُّبْحُ مَتى مَا آبَ « 1 » ؛ اى سياه بسيار برجهنده ! كه باك ندارد از بسته شدن در ، و نه درى ، عزم كردم بر تو به ام الكتاب كه نرنجانى مرا و اصحاب مرا ، تا آنكه برود شب و بيايد صبح با آنچه آمد » . 3429 / 9 . على بن محمد ، از ابن جمهور ، از پدرش ، از محمد بن سنان ، از عبد اللَّه بن سنان ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « اميرالمؤمنين - عليه الصّلوة والسّلام - فرمود كه : چون درنده را ملاقات كنى ، بگو : أَعُوذُ بِرَبِّ دَانِيَالَ وَ الْجُبِّ ، مِنْ شَرِّ كُلِّ أَسَدٍ مُسْتَأْسِدٍ ؛ پناه مىبرم به پروردگار دانيال و چاه ، از بدى هر شير تواناى دلير » . 3430 / 10 . ابو العبّاس محمد بن جعفر ، از محمد بن عيسى ، از صالح بن سعيد ، از ابراهيم بن محمد بن هارون روايت كرده است كه او به امام محمد باقر عليه السلام نوشت و از آن حضرت عوذه و افسونى مىخواست از براى بادها كه عارض كودكان مىشود ؛ پس آن حضرت به خطّ خويش اين دو عوذه را نوشت و به سوى او فرستاد ، و صالح چنان دانسته بود كه هارون هر
هامش
( 1 ) . عبارت ميان دو خط تيره از راوى است . او به امام عرض كرده ذكر و عبارت معهود در اينجا به گونه ديگرى نقل‌شده است ، اما مترجم آن را جزو متن ترجمه كرده كه ما آن را به پانوشت آورده‌ايم : و آنچه مىشناسيم آن را ، تا آنكه باز گردد ، و صبح در هر زمان كه باز گردد » .