لشكرهاى او » ( مانند خاموشى آن كه منقطع باشد از حجّت ) ، و چون شام كند و اين را بگويد ، در آن شب چيزى به او زيان نرساند ، ان شاء اللَّه » .
3298 / 20 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از حسين بن سعيد ، از عثمان بن عيسى ، از على بن ابىحمزه ، از ابوبصير ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « چون نماز شام و صبح را به جا آورى ، هفت مرتبه بگو : بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ، لَاحَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ ؛ « به نام خداى بخشاينده مهربان . نيست گرديدنى و نه توانايى ، مگر به خداى بلندمرتبه و بزرگ » . پس به درستى كه هر كه اين را بگويد ، نه خوره به او مىرسد و نه پيسى و نه ديوانگى و نه هفتاد نوع از انواع بلا » .
و فرمود كه : « چون صبح و شام كنى ، دو مرتبه مىگويى : الْحَمْدُ لِرَبِّ الصَّبَّاحِ الْحَمْدُ لِفالِقِ الْاصْباحِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى أَذْهَبَ اللَّيْل بِقُدْرَتِهِ وَ جاءَ بالنَّهارِ بِرَحْمَتِهِ وَ نَحْنُ فى عافِيَةٍ ؛ « ستايش از براى پروردگار صبح است . ستايش از براى شكافندهء عمود صبح . ستايش مر خدايى است كه بُرده است شب را به توانايى خويش و آورده است روز را به مهربانى خويش ، و ما در عافيتيم » ، و آيةالكرسى ، و آخر سورهء حشر ( كه از
« لَوْ أَنْزَلْنا »
« 1 » باشد تا آخر سوره ) ، و ده آيه از اوّل سورهء والصّافّات ( كه از اوّل سوره است تا
« واصِبٌ »
« 2 » ) ، مىخوانى و مىگويى :
سُبْحانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ . . .
إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
؛ پاك و منزه مىشمارم پروردگار تو را . پروردگار عزّت از آنچه وصف مىكنند ، و درود بر همهء فرستادگان ، و ستايش مر خدايى است كه پروردگار عالميان است . پس تسبيح و تنزيه كنيد خدا را در هنگامى كه به شبانگاه درآييد و در هنگامى كه داخل بامداد شويد ، و او را است ستايش در آسمانها و زمين و در اطراف روز و در هنگامى كه داخل پيشين مىشود . بيرون مىآورد زنده را از مرده و بيرون مىآورد مرده را از زنده ، و زنده مىگرداند زمين را بعد از مردنش ، و همچنين بيرون آورده مىشوند . پاك است از هر بدى و به غايت پاكيزه است . پروردگار فرشتگان و روح . پيشى گرفت رحمتت بر خشمت . نيست خدايى ، مگر تو . پاك و منزّه مىشمارم تو را . به درستى كه من ستم كردم بر نفس خود ، پس بيامرز مرا و رحم كن بر من و باز گرد بر من به قبول توبه . به درستى كه تو ، تويى نيك برگردنده به قبول توبه ، كه بخشاينده و مهربانى » .
هامش
( 1 ) . حشر ، 21 .
( 2 ) . صافات ، 9 .